คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่า จำเลยได้รับอนุญาตให้เก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชะนิดน่ากลัวอันตรายไว้จำหน่าย ตั้งแต่ ๒๐๐๐ ถึง ๕๐๐๐ ลิตร์ แต่จำเลยบังอาจเก็บน้ำมันเชื้อเพลิงชะนิดน่ากลัวอันตรายไว้จำหน่ายเกินกว่าที่ได้รับอนุญาต โดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานและจำเลยละเลยไม่ปิดป้ายเครื่องหมายที่ได้รับอนุญาตให้จำหน่ายน้ำมันเชื้อเพลิง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตาม พรบ ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๔๗๔ มาตรา ๔๘ ๔๙ และริบน้ำมันของกลาง จำเลย อุทธรณ์ ศาลอุทธรณ์ พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตาม พรบ ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิง พ.ศ. ๒๔๗๔ มาตรา ๕๒ และมาตรา ๔๙ น้ำมันเชื้อเพลิงของกลางไม่ริบ
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าที่จะเป็นผิดตามมาตรา ๔๘ นั้น ต้องเป็นการมีน้ำมันเชื้อเพลิงไว้จำหน่ายโดยไม่ได้รับอนุญาตเลยทีเดียว คดีนี้จำเลยมีใบอนุญาตแต่มีน้ำมันเกินจำนวนใบอนุญาต ตามมาตรา ๕๒ และในกรณีเช่นนี้ตาม พรบ ว่าด้วยการเก็บรักษาน้ำมันเชื้อเพลิงมิได้มีบทบัญญัติไว้ว่าให้ริบน้ำมันนั้น และน้ำมันที่เกินนี้ก็เรียกไม่ได้ว่าเป็นสิ่งที่ผิดกฎหมายอันควรจะต้องริบตามกฎหมายอาญา จึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
