Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2531 (เลขอ้างอิง 61337)

พ.ศ. 2531 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า พิเคราะห์แล้วเห็นว่าฎีกาของโจทก์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 219 จึงไม่รับโจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า ผลิตภัณฑ์ของจำเลยเป็นการลอกเลียนผลิตภัณฑ์โจทก์อันจะมีมูลความผิดตามพระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. 2522 หรือผลิตภัณฑ์ของโจทก์จำเลยดังกล่าวมีลักษณะแตกต่างกันในสาระสำคัญ และจำเลยจะขอรับสิทธิบัตรออกแบบผลิตภัณฑ์ต่อกระทรวงพาณิชย์หรือไม่ถือว่าไม่เป็นเหตุยกเว้นความผิดของจำเลยโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าจำเลยทั้งแปดได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ถึงที่ 8 ตามพระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. 2522 มาตรา 85,86,88 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33,83,84,91 ฯลฯศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่า คดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 58)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 59)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลอกเลียนหรือใช้กรรมวิธีหรือใช้แบบการประดิษฐ์ผลิตภัณฑ์ตามสิทธิบัตรเลขที่ 261 ของโจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยวินิจฉัยเปรียบเทียบว่า ใบม่านบังตาของจำเลยที่ 2 ซึ่งมีลักษณะแบบผลิตภัณฑ์ตามคำขอรับสิทธิบัตรการออกแบบผลิตภัณฑ์เลขที่ 1069 ของจำเลยที่ 2 ไม่ใช่การลอกหรือเลียนการประดิษฐ์ตามสิทธิบัตรเลขที่ 261 ของโจทก์ ปัญหาที่ว่าลักษณะแบบผลิตภัณฑ์ที่จำเลยที่ 2 ผลิต มีไว้หรือขายเป็นการลอกเลียนแบบการประดิษฐ์ผลิตภัณฑ์ตามสิทธิบัตรของโจทก์หรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลชั้นต้นจึงพิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อกฎหมาย ดังนั้น ฎีกาของโจทก์จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณา ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 49/2531นายพิสิฐ งามธนกิจจาโจทก์บริษัทบางกอกชัตเตอร์ส จำกัด กับพวกจำเลยนายชัชวาล คุณีย์พันธุ์ ทนายโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 219, ม. 220ความว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า

พิเคราะห์แล้วเห็นว่าฎีกาของโจทก์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 219 จึงไม่รับโจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า ผลิตภัณฑ์ของจำเลยเป็นการลอกเลียนผลิตภัณฑ์โจทก์อันจะมีมูลความผิดตามพระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. 2522 หรือผลิตภัณฑ์ของโจทก์จำเลยดังกล่าวมีลักษณะแตกต่างกันในสาระสำคัญ และจำเลยจะขอรับสิทธิบัตรออกแบบผลิตภัณฑ์ต่อกระทรวงพาณิชย์หรือไม่ถือว่าไม่เป็นเหตุยกเว้นความผิดของจำเลยโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าจำเลยทั้งแปดได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ถึงที่ 8 ตามพระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. 2522 มาตรา 85,86,88 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33,83,84,91 ฯลฯศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว

เห็นว่า คดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 58)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 59)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลอกเลียนหรือใช้กรรมวิธีหรือใช้แบบการประดิษฐ์ผลิตภัณฑ์ตามสิทธิบัตรเลขที่ 261 ของโจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยวินิจฉัยเปรียบเทียบว่า ใบม่านบังตาของจำเลยที่ 2 ซึ่งมีลักษณะแบบผลิตภัณฑ์ตามคำขอรับสิทธิบัตรการออกแบบผลิตภัณฑ์เลขที่ 1069 ของจำเลยที่ 2 ไม่ใช่การลอกหรือเลียนการประดิษฐ์ตามสิทธิบัตรเลขที่ 261 ของโจทก์ ปัญหาที่ว่าลักษณะแบบผลิตภัณฑ์ที่จำเลยที่ 2 ผลิต มีไว้หรือขายเป็นการลอกเลียนแบบการประดิษฐ์ผลิตภัณฑ์ตามสิทธิบัตรของโจทก์หรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลชั้นต้นจึง

ผลคำพิพากษา

พิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อกฎหมาย ดังนั้น ฎีกาของโจทก์จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณา ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
ประวิทย์ ขัมภรัตน์ · วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์ · ไมตรี กลั่นนุรักษ์
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2535 (เลขอ้างอิง 57137)

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เมื่อพิเคราะห์ ฎีกาของจำเลยแล้ว ปรากฏว่าเป็นกรณีต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง แม้จำเลยจะอ้างว่าฎีกาปัญหาข้อกฎหมายประกอบข้อเท็จจริง แต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่จะน…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 321/2535

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยข้อหาพยายามฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,80 ประกอบด้วยมาตรา 65 วรรคสองจำคุก 2 ปี ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายกฟ้อง ไม่ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มา…

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2517 (เลขอ้างอิง 65170)

ฎีกาของโจทก์แม้จะอ้างประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 46,47 เป็นข้อสนับสนุนก็ตาม แต่ก็เป็นการเถียงว่า ควรเชื่อตามเอกสารและพยานบุคคลของโจทก์ว่า จำเลยทั้งสองเบิกความเท็จ ซึ่งเป็นการฎีกาดุลพินิจของศา…

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2517 (เลขอ้างอิง 65121)

คดีซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริงที่ว่า โจทก์หรือจำเลยจะเป็นผู้ซื้อรถยนต์คันพิพาทนี้ ยังไม่ได้ความชัด การที่โจทก์ฎีกาว่า โจทก์เป็นผู้ซื้อรถยนต์คันพิพาท จึงเป็นฎีกาโต…

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2517 (เลขอ้างอิง 65113)

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 170 วรรคหนึ่งบัญญัติว่า คำสั่งที่ว่าคดีไม่มีมูลนั้น โจทก์มีอำนาจอุทธรณ์ฎีกาได้ตามบทบัญญัติว่าด้วยอุทธรณ์ฎีกา และตาม มาตรา 219 ในลักษณะฎีกา ห้ามมิให้โจทก์ฎีกาในคดี…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้