Supreme Court Judgment, B.E. 2531 (ref. 61337)

พ.ศ. 2531 ศาลฎีกา

Legal principle (summary)

ความว่า โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า พิเคราะห์แล้วเห็นว่าฎีกาของโจทก์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 219 จึงไม่รับโจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า ผลิตภัณฑ์ของจำเลยเป็นการลอกเลียนผลิตภัณฑ์โจทก์อันจะมีมูลความผิดตามพระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. 2522 หรือผลิตภัณฑ์ของโจทก์จำเลยดังกล่าวมีลักษณะแตกต่างกันในสาระสำคัญ และจำเลยจะขอรับสิทธิบัตรออกแบบผลิตภัณฑ์ต่อกระทรวงพาณิชย์หรือไม่ถือว่าไม่เป็นเหตุยกเว้นความผิดของจำเลยโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าจำเลยทั้งแปดได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ถึงที่ 8 ตามพระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. 2522 มาตรา 85,86,88 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33,83,84,91 ฯลฯศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว เห็นว่า คดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 58)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 59)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลอกเลียนหรือใช้กรรมวิธีหรือใช้แบบการประดิษฐ์ผลิตภัณฑ์ตามสิทธิบัตรเลขที่ 261 ของโจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยวินิจฉัยเปรียบเทียบว่า ใบม่านบังตาของจำเลยที่ 2 ซึ่งมีลักษณะแบบผลิตภัณฑ์ตามคำขอรับสิทธิบัตรการออกแบบผลิตภัณฑ์เลขที่ 1069 ของจำเลยที่ 2 ไม่ใช่การลอกหรือเลียนการประดิษฐ์ตามสิทธิบัตรเลขที่ 261 ของโจทก์ ปัญหาที่ว่าลักษณะแบบผลิตภัณฑ์ที่จำเลยที่ 2 ผลิต มีไว้หรือขายเป็นการลอกเลียนแบบการประดิษฐ์ผลิตภัณฑ์ตามสิทธิบัตรของโจทก์หรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลชั้นต้นจึงพิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อกฎหมาย ดังนั้น ฎีกาของโจทก์จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณา ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป

Provisions the court ruled on

ป.วิ.อ. Section 219 ป.วิ.อ. Section 220

คำฟ้องและคำให้การ

ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 49/2531นายพิสิฐ งามธนกิจจาโจทก์บริษัทบางกอกชัตเตอร์ส จำกัด กับพวกจำเลยนายชัชวาล คุณีย์พันธุ์ ทนายโจทก์ผู้ยื่นคำร้อง ป.วิ.อ. ม. 219, ม. 220ความว่า

ศาลฎีกาวินิจฉัย

โจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า

พิเคราะห์แล้วเห็นว่าฎีกาของโจทก์ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 219 จึงไม่รับโจทก์เห็นว่า ฎีกาของโจทก์เป็นปัญหาข้อกฎหมายว่า ผลิตภัณฑ์ของจำเลยเป็นการลอกเลียนผลิตภัณฑ์โจทก์อันจะมีมูลความผิดตามพระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. 2522 หรือผลิตภัณฑ์ของโจทก์จำเลยดังกล่าวมีลักษณะแตกต่างกันในสาระสำคัญ และจำเลยจะขอรับสิทธิบัตรออกแบบผลิตภัณฑ์ต่อกระทรวงพาณิชย์หรือไม่ถือว่าไม่เป็นเหตุยกเว้นความผิดของจำเลยโปรดมีคำสั่งให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณาต่อไปหมายเหตุ ไม่ปรากฏหลักฐานว่าจำเลยทั้งแปดได้รับสำเนาคำร้องแล้วหรือไม่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยที่ 1 ถึงที่ 8 ตามพระราชบัญญัติสิทธิบัตร พ.ศ. 2522 มาตรา 85,86,88 และประมวลกฎหมายอาญามาตรา 33,83,84,91 ฯลฯศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว

เห็นว่า คดีไม่มีมูล พิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกา ศาลชั้นต้นมีคำสั่งดังกล่าว (อันดับ 58)โจทก์จึงยื่นคำร้องนี้ (อันดับ 59)คำสั่งพิเคราะห์แล้ว โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลอกเลียนหรือใช้กรรมวิธีหรือใช้แบบการประดิษฐ์ผลิตภัณฑ์ตามสิทธิบัตรเลขที่ 261 ของโจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโดยวินิจฉัยเปรียบเทียบว่า ใบม่านบังตาของจำเลยที่ 2 ซึ่งมีลักษณะแบบผลิตภัณฑ์ตามคำขอรับสิทธิบัตรการออกแบบผลิตภัณฑ์เลขที่ 1069 ของจำเลยที่ 2 ไม่ใช่การลอกหรือเลียนการประดิษฐ์ตามสิทธิบัตรเลขที่ 261 ของโจทก์ ปัญหาที่ว่าลักษณะแบบผลิตภัณฑ์ที่จำเลยที่ 2 ผลิต มีไว้หรือขายเป็นการลอกเลียนแบบการประดิษฐ์ผลิตภัณฑ์ตามสิทธิบัตรของโจทก์หรือไม่นั้น เป็นปัญหาข้อกฎหมาย ศาลชั้นต้นจึง

Result

พิพากษายกฟ้องโดยอาศัยข้อกฎหมาย ดังนั้น ฎีกาของโจทก์จึงไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 220 ให้รับฎีกาของโจทก์ไว้พิจารณา ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการต่อไป

Matter details

Panel of judges: ประวิทย์ ขัมภรัตน์ · วิฑูรย์ ตั้งตรงจิตต์ · ไมตรี กลั่นนุรักษ์
Source: กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก

Search on the Supreme Court site

Facing a similar situation?

Describe your situation for a free initial check, or consult a lawyer who will look at your own facts.

Check my case free Find a lawyer

Judgments on the same provisions

Supreme Court Judgment, B.E. 2535 (ref. 57137)

ความว่า จำเลยฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งว่า เมื่อพิเคราะห์ ฎีกาของจำเลยแล้ว ปรากฏว่าเป็นกรณีต้องห้ามมิให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง แม้จำเลยจะอ้างว่าฎีกาปัญหาข้อกฎหมายประกอบข้อเท็จจริง แต่เป็นปัญหาข้อกฎหมายที่จะน…

Supreme Court Judgment No. 321/2535

ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยข้อหาพยายามฆ่าผู้อื่นตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,80 ประกอบด้วยมาตรา 65 วรรคสองจำคุก 2 ปี ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายกฟ้อง ไม่ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มา…

Supreme Court Judgment, B.E. 2517 (ref. 65121)

คดีซึ่งศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโดยอาศัยข้อเท็จจริงที่ว่า โจทก์หรือจำเลยจะเป็นผู้ซื้อรถยนต์คันพิพาทนี้ ยังไม่ได้ความชัด การที่โจทก์ฎีกาว่า โจทก์เป็นผู้ซื้อรถยนต์คันพิพาท จึงเป็นฎีกาโต…

Supreme Court Judgment, B.E. 2517 (ref. 65113)

ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 170 วรรคหนึ่งบัญญัติว่า คำสั่งที่ว่าคดีไม่มีมูลนั้น โจทก์มีอำนาจอุทธรณ์ฎีกาได้ตามบทบัญญัติว่าด้วยอุทธรณ์ฎีกา และตาม มาตรา 219 ในลักษณะฎีกา ห้ามมิให้โจทก์ฎีกาในคดี…

Supreme Court Judgment, B.E. 2517 (ref. 65170)

ฎีกาของโจทก์แม้จะอ้างประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา 46,47 เป็นข้อสนับสนุนก็ตาม แต่ก็เป็นการเถียงว่า ควรเชื่อตามเอกสารและพยานบุคคลของโจทก์ว่า จำเลยทั้งสองเบิกความเท็จ ซึ่งเป็นการฎีกาดุลพินิจของศา…

Judgments are provided for research. Every case turns on its own facts and this is not legal advice for your matter; the authoritative version is the Supreme Court's.