คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยได้รับอนุญาตทำการค้าแป้งเชื้อเข้าหมักในตำบลท่าวาศุกรี อำเภอกรุงเก่า แต่จำเลยนำไปเร่ขายที่ตำบลหัวรอนอกเขตร์ที่ได้รับอนุญาต ดังนี้ มีปัญหาว่าจำเลยจะมีผิดหรือไม่ ศาลเดิมเห็นว่า ตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๖๗ ม.๖ และกฎเสนาบดีกระทรวงพระคลังไม่ได้บัญญติว่าจะต้-องขายประจำตำบล จึงให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การที่จำเลยจำหน่ายแป้งเชื้อเข้าหมักนอกเขตร์ที่ได้รับอนุญาตมีความผิดตาม พ.ร.บ.ภาษีชั้นในแก้ไขเพิ่มเติม พ.ศ.๒๔๖๗ ม.๖ ให้ปรับจำเลย ๑๐ บาท ส่วนค่าสินทนให้หักจากจำนวนค่าปรับเปนเงิน ๔ บาท ตามนัยแห่ง พ.ร.บ.ภาษีชั้นใน จ.ศ.๑๒๔๘ ม.๖๓ ศาลฏีกาเห็นว่า จำเลยนำแป้งเชื้อเข้าหมักไปขายที่ตำบลหัวรอ จำเลยมีหน้าที่ต้-องนำสืบว่าตนได้รับใบอนุญาตให้ขายได้ แต่จำเลยนำสืบว่าเจ้าพนักงานออกใบอนุญาตให้ขายแต่ในตำบลท่าวาศุกรีดังนี้ จำเลยจึงต้องมีผิด
ศาลฎีกาวินิจฉัย
อนึ่งแป้งเชื้อเข้าหมักไม่ใช่สุรา จะยก พ.ร.บ.ภาษีสุรามาปรับแก่คดีเช่นนี้ไม่ได้ ที่ศาลอุทธรณ์ให้หักค่าสินบนในเงินค่าปรับนั้นให้ยกเสีย นอกจากนี้คงตัดสินยืนตาม
