คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์และบุตรทั้ง ๓ ได้ถือสิทธิครอบครองเป็นเจ้าของทรัพย์อันเป็นมฤดกนายนัดนางลั่นและนางอิ่มผู้ตายมาแต่ฝ่ายเดียว พ.ศ. ๒๔๘๘-๒๔๘๙ จำเลยทั้งสองมาขอทำนามฤดกนายนัดนางลั่น โจทก์อนุญาตให้ทำ ครั้นปี พ.ศ. ๒๔๙๐ โจทก์จะเอานาคืน จำเลยทั้งสองไม่ให้และแย่งทำ ทำให้โจทก์เสียหาย จึงขอให้ศาลห้ามมิให้จำเลยเกี่ยวข้องต่อไป และเรียกค่าเสียหาย
จำเลยให้การต่อสู้ในข้อเท็จจริงและตัดฟ้องว่า ที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยอาศัยทำนานั้น โจทก์มิได้อ้างวันเดือนปีให้ชัดเจน จึงเป็นฟ้องเคลือบคลุม ศาลชั้นต้นฟังว่า ฟ้องไม่เคลือบคลุม แล้วพิพากษาให้แบ่งนามฤดกระหว่างโจทก์จำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้โจทก์ชนะคดีตามฟ้อง นายแจ้งจำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า จำเลยหมดสิทธิในมฤดก ส่วนที่ว่าฟ้องเคลือบคลุมนั้น ตามฟ้องได้ความชัดแล้วว่า จำเลยมาขอทำนาในปี พ.ศ. ๒๔๘๘-๒๔๘๙ ครั้นปี พ.ศ. ๒๔๙๐ โจทก์จะเอาคืน จำเลยไม่ยอมให้ การที่โจทก์มิได้ระบุวันเดือนที่จำเลยมาขอทำ ไม่เป็นเหตุที่จะถือว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุมเพราะวันเดือนที่ขอทำไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีนี้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
