เนื้อความคำพิพากษา
อัยการเปนโจทย์ฟ้องจำเลยขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๘ แลจำเลยต่างฝ่ายต่างเปนโจทย์ฟ้องกันเปน ๒ สำนวน หาว่าต่างฝ่ายต่างทำร้ายซึ่งกันและกัน ศาลรวมพิจารณาพร้อมกันทั้ง ๓ สำนวน แต่คดีระหว่างจำเลยได้ยุติเพียงชั้นศาลอุทธรณ์ คดีมาสู่ศาลฎีกามี แต่คดีที่อัยการเปนโจทย์ ขอให้ลงโทษจำเลยทั้งหมดฐานวิวาททำร้ายร่างกายสำนวนเดียว ฎีกาตัดสินว่า โจทย์นำสืบไม่ได้ความว่าจำเลยต่างสมัคเข้าทำร้ายซึ่งกันและกัน คงได้ความว่าจำเลยฝ่ายหนึ่งเปนผู้ก่อเหตุทำร้ายจำเลยอีกฝ่ายหนึ่งขึ้นก่อนนั้น เปนข้อเท็จจริงในสำนวนที่นาย เกลี้ยงเปนโจทย์ฟ้องจำเลยซึ่งไม่ใช่สำนวนคดีของอัยการ แลคดีนั้นได้ยุติเพียงชั้นศาลอุทธรณ์แล้ว จะยกเอาข้อเท็จจริงในสำนวนโน้นมาลงโทษจำเลยในสำนวนนี้ไม่ได้ จึงให้ปล่อยตัวจำเลยไป
