พ.ศ. 2474 ศาลฎีกา
อำเภอห้ามไม่ให้ทำนาในที่แห่งหนึ่ง แต่จำเลยยังคงทำต่อไปคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายเป็นหน้าที่โจทก์นำสืบ
จำเลยทำนาในที่แห่งหนึ่งซึ่งนายอำเภอได้เคยเรียกไปว่ากล่าว ไม่ให้ทำโดยถือว่าเป็นที่ของรัฐบาล ได้หวงห้ามเอาไว้ แต่จำเลยก็ยังขืนทำ
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยยังไม่มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน เพราะโจทก์ไม่แสดงเลยว่าโจทก์มีอำนาจอันขอบด้วยกฎหมายบทใดที่จะออกคำสั่งห้าม ให้ยกฟ้องโจทก์(หริศ-ศรี-นล)พระดุลยกิจ - พระยากนิษ -
ค่าธรรมเนียม+เรื่องขัดคำสั่งเจ้าพนักงานไม่ยอมออกจากที่รัฐบาลหวงห้าม โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานขัดคำสั่ง กับขอให้ขับ+จำเลยด้วย แต่โจทก์มิได้เสียค่าธรรมเนียมในทางแพ่งขึ้นมาดังนี้ ศาลไม่บังคับให้ขับไล่จำเลย
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 204/2478กระทำโดยรู้อยู่ว่าเป็นการฝ่าฝืนต่อคำสั่งเจ้าพนักงานก็เป็นผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงานไม่จำต้องมีเจตนาจงใจขัดคำสั่ง ฎีกาอุทธรณ์ พ.ศ. 2461 ม.8 วิธีพิจารณาอาญาอำนาจศาลฎีกาคดีที่ศาลฎีกาต้องฟังข้อเท็จจริงตาม…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 707/2474อำเภอสั่งให้จำเลยไปทำการซ่อมแซมพะนังซึ่งพังลงซึ่งเป็นการสาธารณประโยชน์เมื่อจำเลยไม่ไปมีผิดฐานขัดคำสั่งตาม ม.334 ข้อ 2 (เทียบฎีกาที่ 1333/2462)
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 492/2474จำเลยปลูกเรือนโรงในที่ทางหลวงมาช้านาน เมื่อเจ้าพนักงานสั่งให้รื้อถอนไป จำเลยไม่รื้อก็ยังไม่มีผิดฐานขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน ที่ดินกฎเสนาบดีเกษตร์ วิธีพิจารณาแพ่ง ค่าเสียหายที่ต้องรื้อ ผู้ใดอยู่ในที่หลวงเม…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
