พ.ศ. 2503 ศาลฎีกา
แม้ทรัพย์ราคาประมาณ 9,000 บาท ของจำเลยจะได้นำไปประกันเงินกู้ไว้ แต่เมื่อไม่ปรากฏว่าประกันไว้เป็นจำนวนเท่าใดอีกทั้งการประกันมิได้จดทะเบียนและมีหลักฐานแน่ชัดพฤติการณ์จึงยังไม่พอถือได้ว่าจำเลยเงินคนยากจนไม่มีทรัพย์จะเสียค่าธรรมเนียม จำเลยจึงขอฎีกาอย่างคนอนาถาไม่ได้
ดูฉบับย่อฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำสั่งคำร้องที่ 172/2503นางขลิบ หมวดชนโจทก์นายเหลี่ยม เพชราจำเลย ป.วิ.พ. ม. 155, ม. 156แม้ทรัพย์ราคาประมาณ 9,000 บาท ของจำเลยจะได้นำไปประกันเงินกู้ไว้ แต่เมื่อไม่ปรากฏว่าประกันไว้เป็นจำนวนเท่าใดอีกทั้งการประกันมิได้จดทะเบียนและมีหลักฐานแน่ชัดพฤติการณ์จึงยังไม่พอถือได้ว่าจำเลยเงินคนยากจนไม่มีทรัพย์จะเสียค่าธรรมเนียม จำเลยจึงขอฎีกาอย่างคนอนาถาไม่ได้
การที่จำเลยยื่นอุทธรณ์โดยยื่นคำร้องขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาล ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 156 ซึ่งนำมาใช้บังคับในคดีผู้บริโภคโดยอนุโลมตาม พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีผู้บริโภค พ.ศ. 2551 มาตรา 7 ค่าธรรมเนียมศาลตามบทบัญญัติ…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5504/2550ตามบทบัญญัติ ป.วิ.พ. มาตรา 156 วรรคท้าย เมื่อศาลชั้นต้นมีคำสั่งยกคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ของจำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 แล้ว จำเลยที่ 1 ถึงที่ 3 อาจอุทธรณ์คำสั่งนั้นต่อศาลอุทธรณ์ได้ภายในกำหน…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1379/2549ป.วิ.พ. มาตรา 155 ให้สิทธิแก่คู่ความที่จะขออุทธรณ์อย่างคนอนาถาได้ หากคดีมีเหตุอันสมควรที่จะอุทธรณ์และตนเองเป็นคนยากจนไม่มีทรัพย์สินพอจะเสียค่าธรรมเนียม จำเลยยื่นคำร้องขออุทธรณ์อย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นไ…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1689/2548การพิจารณาว่าจะอนุญาตให้โจทก์ฟ้องคดีอย่างคนอนาถาได้หรือไม่เพียงใดนั้น ศาลต้องพิจารณาสาระสำคัญ 2 ประการคือ ประการแรก คดีของโจทก์มีมูลที่จะฟ้องร้องหรือไม่ โดยพิจารณาข้อเท็จจริงและข้อกฎหมายที่โจทก์กล่าวอ…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5591/2548ศาลชั้นต้นไต่สวนคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถาในชั้นอุทธรณ์ของจำเลยที่ 3 แล้วมีคำสั่งอนุญาตให้ดำเนินคดีอย่างคนอนาถาโดยให้ยกเว้นค่าธรรมเนียมศาล 1 ใน 2 ส่วน หากจำเลยที่ 3 ไม่เห็นพ้องด้วยก็ต้องอุทธรณ์คำสั…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
