คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากที่รายพิพาท ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ให้โจทก์ชนะคดี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา ศาลฎีกาตัดสินว่าคดีนี้ทุนทรัพย์ไม่เกิน ๒๐๐๐ บาท
จำเลยฎีกาได้แต่ข้อกฎหมาย
ที่จำเลยฎีกาว่าตามรายงานพิจารณาแสดงให้เห็นว่าโจทก์ไม่ติดใจอ้างสำนวนความเรื่องเดิมซึ่งโจทก์ฟ้องบุคคลอื่นในเรื่องที่รายนี้และศาลได้ตัดสินให้โจทก์ชนะว่าเป็นกรรมสิทธิของโจทก์นั้น ในข้อนี้ศาลอุทธรณ์ก็รับฟังแล้ว+สำนวนที่กล่าวโจทก์ยังอ้างอยู่ จึงเป็นข้อเท็จจริงซึ่งศาลฎีกาต้องฟังตาม เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่าโจทก์เคยชนะความและศาลได้วินิจฉัยถึงกรรมสิทธิแห่งที่วิวาทเป็นคุณแก่โจทก์แล้วตามประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง ม.๑๔๕(๒) บัญญัติให้ใช้ยันแก่จำเลยซึ่งเป็นบุคคลภายนอก เมื่อจำเลยเห็นว่าตนมีสิทธิกว่าก็ต้องนำสืบ เมื่อไม่นำสืบแล้วก็ไม่มีข้อลบล้างกฎหมายที่กล่าวนั้นได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตาม
