พ.ศ. 2478 ศาลฎีกา
หน้าที่นำสืบความผิดฐานรับของโจรนั้น เป็นหน้าที่โจทก์จะต้องนำสืบว่าจำเลยรู้ว่าเป็นของที่ได้มาโดยการกระทำผิดจึงจะฟังลงโทษจำเลยได้ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.219 ส่วนเรื่องรับของโจรศาลเดิมศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้องโดยศาลเดิมฟังว่าทรัพย์ยืนของเดิม+แต่ศาลอุทธรณ์+ว่าทรัพย์เป็นของจำเลย+นี้ โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริง
ศาลเดิมฟังว่าทรัพย์เป็นของเจ้าทุกข์ ศาลอุทธรณ์ฟังว่าทรัพย์เป็นของจำเลย แต่คงพิพากษาต้องกันว่าจำเลยไม่มีผิดฐานรับของโจร
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ทรัพย์เป็นของโจทก์แต่เห็นว่าโจทก์จะต้องสืบว่าจำเลยรู้อยู่ว่าทรัพย์นี้ได้มาโดยการกระทำผิด สำหรับพฤตติการณ์ในคดีนี้เห็นว่าจำเลยรับของไว้โดยไม่รู้ว่าได้มาโดยการกระทำผิด
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง แต่ทรัพย์ให้คืนเจ้าทุกข์
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ 1 ก่อให้ผู้อื่นกระทำความผิดด้วยการโฆษณาหรือประกาศแก่บุคคลทั่วไปให้กลุ่มคนชมรม ค. กระทำความผิดในคดีนี้ โดยบรรยายครบองค์ประกอบความผิดในแต่ละข้อหา จึงเป็นฟ้องที่ชอบด้วย ป.วิ.อ. มาตรา…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 22714/2555แม้โจทก์จะฟ้องจำเลยในข้อหาข่มขืนใจผู้อื่น โดยมีอาวุธ ตาม ป.อ. มาตรา 309 วรรคสอง ซึ่งเป็นความผิดอันยอมความไม่ได้ แต่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยกระทำความผิดข้อหาข่มขืนใจผู้อื่น ตาม ป.อ. มาตรา 309 วรรคแรก…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5521/2537ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยฐานกระทำอนาจารตามมาตรา 278 กระทงหนึ่ง ฐานร่วมกันกระทำผิดต่อเสรีภาพและฐานร่วมกันหน่วงเหนี่ยวกักขังทำให้ปราศจากเสรีภาพตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 309…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 609/2505ป. ให้การเป็นพยานในเรื่องที่จำเลยถูกหาว่าฆ่าคนตายคำให้การพาดพิงถึงการที่ ป. ถูกจำเลยจับไปกักขังไว้ด้วย จะถือว่าเป็นการร้องทุกข์ว่าจำเลยหน่วงเหนี่ยวกักขังให้ผู้อื่นปราศจากเสรีภาพในร่างกายด้วยโดยปริยายห…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 250/2500บรรยายฟ้องข้อ 1 ว่าจำเลยลักทรัพย์ แต่กล่าวในฟ้องข้อ2 ว่าจำเลยลักทรัพย์หรือรับของโจร เช่นนี้เป็นฟ้องที่ขัดกัน ทำให้จำเลยไม่เข้าใจข้อหาได้ดี เป็นฟ้องที่ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา158…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
