คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยเคยต้องโทษแลพ้นโทษมาแล้ว ๓ ครั้ง กำลังต้องโทษครั้งที่ ๔ อยู่ ในระวางนี้จำเลยทำผิดฐานหลบหนีที่คุมขัง ศาลทหารบกที่ ๑ ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๑๖๓ แต่ให้ยกคำขอเรื่องเพิ่มโทษเพราะโจทก์อ้าง ม.๗๓-๗๔
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ความผิดฐานหลบหนีที่คุมขังในคดีนี้ จำเลยกระทำขึ้นเมื่อพ้นโทษ ๓ ครั้งก่อนไปแล้ว และนับแต่พ้นโทษมายังไม่เกิน ๕ ปี ได้ชื่อว่าไม่เข็ดหลาบตามมาตรา ๗๒ เพิ่มโทษจำเลยตามมาตรานี้ได้ ข้อที่จำเลยทำผิดในระวางต้องโทษครั้งที่ ๔ ไม่เป็นข้อสำคัญ เพราะศาลมิได้ยกโทษครั้งที่ ๔ มาเป็นข้อเพิ่มโทษและไม่มีกฎหมายห้ามเพิ่มโทษตามมาตรา ๗๓-๗๔ ไม่ได้อ้างมาตรา ๗๒ มาด้วย ศาลก็เพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๗๒ ได้ เพราะเป็นแต่เพียงกรณีที่อ้างบทหนักบทเบาผิดไป และไม่เป็นเหตุให้จำเลยเสียเปรียบหลงข้อต่อสู้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาให้เพิ่มโทษจำเลยตามมาตรา ๗๒ ยืนตามศาลทหารบกกลาง
