คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ศาลพิพากษาว่าการประชุมคณะกรรมการควบคุมการขนส่งครั้งที่ 3/2515 ไม่มีผลใช้บังคับ ขอให้สั่งเพิกถอนมติทั้งหมด และให้เพิกถอนหรือยกเลิกใบอนุญาตประกอบการขนส่งที่นายทะเบียนจังหวัดนครศรีธรรมราชได้ออกให้แก่บริษัทนครขนส่งจำกัดก่อนยื่นคำให้การ จำเลยทั้ง 17 คน ได้ยื่นคำร้องขอโอนคดีไปยังศาลแพ่ง ซึ่งจำเลยที่ 1 ถึงที่ 16 มีภูมิลำเนาอยู่ในเขตอำนาจโดยอ้างว่าโจทก์เป็นผู้มีอิทธิพลสูง หากจำเลยนำพยานบุคคลซึ่งมีภูมิลำเนาอยู่ในจังหวัดนครศรีธรรมราชเข้าสืบ อาจถูกคุกคามจากฝ่ายโจทก์ หรือไม่กล้ามาเบิกความการพิจารณาคดีที่ศาลจังหวัดนครศรีธรรมราช จำเลยจะไม่ได้รับความยุติธรรมศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยที่ 1 ที่ 2 เป็นกระทรวงในรัฐบาลจำเลยนอกนั้นเป็นข้าราชการชั้นผู้ใหญ่
โจทก์เป็นเพียงบริษัทเอกชน คำร้องของจำเลยไม่มีเหตุเพียงพอ สั่งยกคำร้องจำเลยทั้ง 17 คนอุทธรณ์คำสั่งศาลอุทธรณ์เห็นว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นที่ยกคำร้องของจำเลยนั้น เป็นคำสั่งระหว่างพิจารณา ต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 226 พิพากษายกอุทธรณ์จำเลยทั้ง 17 คนฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ ศาลได้สั่งรับคำฟ้องแล้ว เป็นคดีที่อยู่ในระหว่างการพิจารณาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 173 คำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งยกคำร้องขอโอนคดีของจำเลยดังกล่าว จึงเป็นคำสั่งอย่างหนึ่งอย่างใดก่อนศาลชั้นต้นได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดตัดสินคดีตามมาตรา 226 และคำร้องขอโอนคดีไปศาลอื่นนั้น เป็นวิธีการเกี่ยวกับเขตอำนาจศาลที่จะพิจารณาคดี
มิใช่เกี่ยวด้วยคำขอเพื่อคุ้มครองประโยชน์อย่างใดของคู่ความในระหว่างการพิจารณา ดังเช่นที่บัญญัติไว้ในมาตรา 264 กรณีไม่ต้องด้วยมาตรา 228(2) คำสั่งของศาลชั้นต้นที่สั่งยกคำร้องขอโอนคดีของจำเลยจึงต้องห้ามมิให้อุทธรณ์ตาม มาตรา 226(1) ข้อที่จำเลยอ้างว่า หากจำเลยอุทธรณ์ได้เมื่อศาลชั้นต้นพิพากษาคดีแล้ว เหตุการณ์ต่าง ๆ ที่จำเลยจะไม่ได้รับความยุติธรรมก็ล่วงเลยไปแล้ว นั้นเห็นว่า บทบัญญัติแห่งมาตรา 226 มุ่งหมายที่จะให้การดำเนินคดีเป็นไปโดยรวดเร็ว หากกรณีมีเหตุสมควรที่ศาลสูงจะแก้ไขภายหลัง ก็ย่อมกระทำได้ ไม่เป็นเหตุให้เสียความยุติธรรมไปที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายกอุทธรณ์จำเลยนั้น ชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
