คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์เปนโต๊ะอิหม่ามอยู่ในสาสนาอิศลาม จำเลยเปนโต๊ะกาเต๊บเปนสมภารรอง ในระหว่างโจทย์ไม่อยู่ จำเลยได้ขนของกลางซึ่งสาสนิกชนชาวอิศลามได้อุทิศไว้ยังสุเหร่านั้นไปไว้ยังสุเหร่าซึ่งจำเลยได้เปนหัวหน้าสร้างขึ้นโดยมีชนหมู่มากย่อมให้ขนไป โจทย์ทราบจึงฟ้องขอให้ศาลบังคับให้จำเลยขนของเหล่านี้คืนมาไว้ยังสุเหร่าเก่า
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์กรุงเทพฯพิพากษาว่า โจทย์ไม่มีสิทธิที่จะฟ้องคดีนี้ได้ เพราะโจทย์ไม่ได้ปฤกษาหารือพวกชาวบ้าน ให้พวกชาวบ้านฤาประชุมชนโดยมากเห็นชอบเห็นด้วย โจทย์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีไม่เปนปัญหากฎหมาย ต้องบทห้ามฎีกาไม่ได้ ( เนียล กฤติ นรเนติ มิสซาด )()
