คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้จำเลยทำสัญญาซื้อเครื่องเลื่อยจักรสตีมจากโจทก์ไปตามตัวอย่างปรากฎในแคตล๊อก ๑ เครื่อง ตามข้อสัญญามีว่าขายตามตัวอย่างแลว่าเงื่อนไขทั้งหมดของสัญญาถ้าจะมีต่อท้ายและถ้าไม่ได้ทำเป็นภาษาอังกฤษแล้วเป็นโมฆะทั้งสิ้น จำเลยชำระเงินไปบ้างแล้วยังคงค้างอีก ๓๕๒ บาท ๕๐ สตางค์กับค่าสิ่งของอื่น ๆ อีก ๒๘๗ บาท ๕๐ สตางค์ โจทก์จึงฟ้องเรียกเงินจำนวนนี้รวม ๑๐๘๐ บาท
จำเลยให้การแลฟ้องแย้งว่าได้ซื้อเครื่องเลื่อยจักรโดยพรรณาจากโจทก์แลใช้เลื่อยไม้ไม่ได้ตามคำพรรณา จึงขอให้โจทก์ใช้เงินแลเรียกค่าเสียหาย ศาลชั้นต้นตั้งประเด็นว่า จำเลยจะสืบพะยานว่ามีคำพรรณาออกไปกว่าข้อสัญญาที่เป็นหนังสือได้หรือไม่ เห็นว่าการสืบว่าได้มีคำพรรณาคุณสมบัติย่อมสืบได้ เพราะสืบว่าสัญญานี้มีเงื่อนไขได้ตกลงกันปากเปล่าแลฟังว่าโจทก์ส่งของไม่ตรงกับคำพรรณา พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์แลให้โจทก์คืนเงินให้จำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นสัญญาซื้อขายตามตัวอย่าง แลพิพากษากลับศาลชั้นต้นให้จำเลยใช้เงินตามฟ้องโจทก์ แลให้ยกฟ้องแย้งของจำเลยเสีย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าสัญญาที่มีข้อความว่าขายตามตัวอย่างนั้น จำเลยจะสืบว่าเป็นการขายโดยคำพรรณาซึ่งไม่มีข้อความดังนั้นในสัญญานั้นเป็นการสืบแก้ไขหรือเพิ่มเติมข้อความในสัญญาตามหลักกฎหมายลักษณพะยานจำเลยจะสืบไม่ได้ ทั้งการสืบว่ามีเงื่อนไขปากเปล่าก็เป็นการขัดกับข้อสัญญา
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
