คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองใช้วาจาลามกอนาจารด่าหมิ่นประมาทซึ่งหน้ากันต่อหน้าธารกำนัลว่า มึงนี้คันนักกูจะต้องเอาควยใหญ่ ๆ ยาว ๆ มาแก้ให้มันจึงจะหายคันและว่าถ้าคนเอาไม่พอก็ให้ไปเอาช้างเอาม้าจำเลยทั้งสองให้การว่า ทราบฟ้องของโจทก์แล้วขอรับว่าต่างใช้วาจาลามกอนาจารด่าหมิ่นประมาทซึ่งหน้ากันและกันจริงตามฟ้องขอความกรุณาศาลชั้นต้นเห็นว่า ถ้อยคำที่จำเลยต่างคนต่างด่าไม่ใช่คำลามกอนาจารและไม่ใช่คำหมิ่นประมาท ให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์เห็นว่า ถ้อยคำเป็นผิดตาม มาตรา 337(1) แล้วแต่ตามคำให้การรับของจำเลย ฟังไม่ได้ว่าได้รับในข้อต่อหน้าธารกำนัลตามฟ้อง จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คำรับของจำเลยรับตลอดถึงการกระทำต่อหน้าธารกำนัลตามที่โจทก์ฟ้องด้วย และถ้อยคำที่จำเลยด่าในเรื่องนี้ตามฟ้อง เป็นคำลามกอนาจารอย่างชัด ๆ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับว่าจำเลยมีผิดตามมาตรา 337(1)
