คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕, ๘๐, ๓๖๒, ๓๖๔, ๓๖๕, ๘๓
จำเลยทั้งสามให้การรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้องให้ลงโทษตามมาตรา ๓๖๕ ซึ่งเป็นบทหนัก ลดมาตราส่วนโทษให้ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๕, ๗๖ คนละกึ่งหนึ่ง แล้วลดโทษตามมาตรา ๗๘ อีกคนละกึ่งหนึ่ง คงจำคุกจำเลยคนละ ๔ เดือน ๑๕ วัน จำเลยที่ ๓ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้รอการลงโทษจำคุกจำเลยที่ ๓ ไว้มีกำหนด ๓ ปี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำคุกจำเลยที่ ๓
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ฎีกาของโจทก์เป็นฎีกาข้อเท็จจริงที่ต้องห้ามมิให้ฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๙ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยมาตรา ๖ แห่งพระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา (ฉบับที่ ๘) พ.ศ. ๒๕๑๗
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกฎีกาของโจทก์
