คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยให้เหล็กปลายแหลมแทงนายซุ่นตุ่นโดยเจตนาจะฆ่าให้ตาย แต่พลาดที่สำคัญไปเล็กน้อยจึงไม่ตายขอให้ลงโทษ จำเลยรับว่าได้ทำร้ายจริงแต่บาดเจ็บถึงสาหัสหรือไม่ไม่ทราบ และไม่มีเจตนาจะฆ่า
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย ๒ ปี ๘ เดือน ตาม ม.๒๕๖ - ๕๙
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่าจำเลยผิดตาม ม.๒๔๙ - ๖๐ - ๕๙ คงจำคุก ๖ ปี ๘ เดือน นอกจากนี้ยืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าเมื่อผู้เสียหายไล่จำเลยออกจากงานจำเลยก็คงไม่พอใจแล้ววันรุ่งขึ้นเมื่อจำเลยจะมาหาผู้เสียหายจำเลยก็แวะซื้อเหล็กแหลมของกลางพกติดตัวมาอ้างว่าเพื่อเอาไว้ป้องกันตัว เหล็กแหลมนี้เป็นรูปสามเหลี่ยมยาวคืบเศษใช้เป็นอาวุธในการทำร้ายบุคคลให้ถึงตายได้ จำเลยได้ใช้เหล็กแหลมนั้นแทงผู้เสียหายถูกในที่สำคัญ ในขณะที่ผู้เสียหายไม่รู้ตัวและโดยแรงจนบาดแผลทะลุเข้าในช่องท้องและถูกม้ามต้องตัดม้ามออกเช่นนี้ การกระทำของจำเลยส่อให้เห็นเจตนาว่าจำเลยมีเจตนาจะฆ่าให้ผู้เสียหายถึงแก่ความตาย การที่จำเลยไม่แทงซ้ำอีกนั้นอาจเป็นเพราะเห็นว่าแทงครั้งเดียวก็สมประสงค์ของจำเลยแล้วก็ได้ การที่ผู้เสียหายไม่ถึงแก่ความตายก็เพราะผู้เสียหายได้รับการรักษาทันท่วงที ฉนั้นความผิดของจำเลยต้องเป็นความผิดฐานพยายามฆ่าคนตายโดยเจตนาตาม ม.๒๔๙ - ๖๐
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน.
