คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยกับผู้ตายเกิดทุ่มเถียงกัน ผู้ตายเข้าผลักไสจำเลย แต่มีผู้ห้ามไว้ จำเลยก็กลับไปและพูดท้าทายผู้ตายๆ วิ่งเข้าชกจำเลย ๆ เอามีดฟันถูกผู้ตาย ๑ ทีที่บ่าซ้ายกะดูกขาด อยู่ได้สักครู่ก็ขาดใจตาย โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนตายโดยเจตนา ศาลเดิมตัดสินว่าจำเลยมีผิดตาม ม.๒๔๙ ให้จำคุกไว้ ๑๕ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า ทั้ง ๒ ฝ่ายต่างสมัคร์ใจเข้าทำร้ายกัน จะเรียกว่าจำเลยฟันผู้ตายโดยป้องกันไม่ใด้และจะฟังว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าก็ไม่ถนัด จึงตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์(หริศ-ศรี-นล)ศาลชั้นต้น - หลวงยุติศาสตร์โกศลศาลอุทธรณ์ - พระวรพจน์