คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่า ก.กับ ส.ต่างสมัคร์ใจเข้าต่อสู้กันเปนชุลมุน ส.ใช้ขวานฟัน ก.มีบาดเจ็บที่แก้มเปนแผลเสียโฉม และที่ฝ่ามือทำให้ข้อมือพิการ ส.มีบาดเจ็บเปนลอยเล็กข่วน ป.ภรรยา ก.เข้าช่วยแย่งขวานไว้ และมีคนเข้าห้ามก็เลิกกันไปดังนี้ ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์ตัดสินว่า ส.มีผิดตามมาตรา ๒๕๖ ให้จำคุก ๓ ปี ก.มีผิดตามมาตรา ๓๓๘ ข้อ ๓ ให้ปรับ ๑๐ บาท ส.ฎีกว่าความผิดของ ส.เข้ามาตรา ๒๕๘ ไม่ใช่มาตรา ๒๕๖
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ในการวิวาทซึ่งจำเลยจะมีผิดตามมาตรา ๒๕๘ นั้น ก็ต่อเมื่อไม่ปรากฎว่าจำเลยเปนผู้ลงมือทำร้าย แต่คดีนี้ศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า ส.เปนผู้ฟัน ก.มีบาดแผลสาหัส ความผิดจึงต้องด้วยมาตรา ๒๕๖ ตัดสินยืนตามศาลล่าง
