เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่ามีที่มฤดกแห่งหนึ่งซึ่งโจทก์จำเลยเป็นผู้รับและได้ปกครองตลอดมามิได้ทอดทิ้ง ต่อมาขุนวิจารณ์หลอกเอาโฉนดข้าหลวง ๘ นายไปจากนางมะและไปเปลี่ยนเป็นโฉนดใส่ชื่อของตนเป็นผู้ถือกรรมสิทธิ โจทก์จำเลยจึงเกิดฟ้องกันขึ้น ขุนวิจารณ์ตัดฟ้องว่าฟ้องของนายหมีกับพวกขาดอายุความมฤดก ศาลฎีกาตัดสินว่า นายหมีกับพวกได้ปกครองที่ตลอดมา ข้อตัดฟ้องเรื่องอายุความจึงฟังไม่ขึ้น และให้ทำลายโฉนดและแบ่งที่ตามส่วนที่โจทก์จำเลยควรจะได้ตามกฎหมายลักษณมฤดก
