คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดปลายแหลมแทงนายวันชัย แย้มกรรณตามโดยเจตนา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘
จำเลยให้การว่า ผู้ตายใช้อาวุธไล่ทำร้ายจำเลย ๆ จึงใช้มีดกวัดแกว่งเพื่อป้องกันตัว มีดจึงถูกผู้ตายขณะที่ทำร้ายจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า การกระทำของจำเลยไม่ใช่ป้องกันตัว แต่การที่จำเลยแทงผู้ตายในที่วิวาทและแทงทีเดียว หากบังเอิญถูกที่สำคัญเข้าจึงตาย เป็นการฆ่าคนโดยไม่เจตนา จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ ให้จำคุกจำเลย ๓ ปี โจทก์ร่วมและจำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า จำเลยทำร้ายผู้ตายด้วยบันดาลโทสะ โดยถูกผู้ตายกดขี่ข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ ประกอบด้วยมาตรา ๗๒ ให้จำคุกจำเลย ๑ ปี ๖ เดือน โจทก์และโจทก์ร่วมฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า เหตุที่เกิดขึ้นก็เพราะผู้ตายกระทำต่อจำเลยก่อน การที่ผู้ตายให้เด็กไปเรียกจำเลยมาที่เรือของผู้ตาย และผู้ตายพูดทวงเงินจากจำเลย ๕๐๐ บาท จำเลยเถียงว่าใช้ให้แล้ว ซ้ำยังเกินไป ๕๐ บาทด้วย ผู้ตายและจำเลยโต้เถียงกันเรื่องเงินนี้ ผู้ตายจึงกระชากคอเสื้อจำเลย ๆ สบัดหลุดวิ่งหนีขึ้นสพานไปแล้ว ผู้ตายยังถือไม้โยกสูบน้ำไล่ตามจำเลยขึ้นไปบนสพานอีก จำเลยจึงฮึดสู้ โดยชักมีดออกมา ผู้ตายถอยหลังตกน้ำจำเลยกระโดดตามทันทีและแทงผู้ตายไปทีเดียว ถูกชายโครง แล้วก็เลิกลากัน ต่อมาผู้ตายถึงแก่ความตาย แม้จำเลยจะได้กระโดนตามลงไปในน้ำแล้วแทงผู้ตาย แต่ก็เป็นเวลากระชั้นชิดติดต่อกัน พอถือได้ว่าจำเลยถูกผู้ตายข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม และจำเลยได้แทงผู้ตายโดยเหตุบันดาลโทสะในขณะนั้น
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
