คำฟ้องและคำให้การ
เดิมโจทก์ฟ้องว่าจำเลยปลอมหนังสือ เบิกความเท็จ และกระทำพะยานเท็จ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้อง
โจทก์อุทธรณ์และเขียนสำเนาอุทธรณ์แทรกระหว่างบรรทัดเต็มเป็นพืดไป
ศาลชั้นต้นตรวจแล้วสั่งให้โจทก์ทำสำเนายื่นใหม่ภายใน ๓ วัน โจทก์มิได้ยื่นสำเนาใหม่ตามกำหนดนั้น ศาลชั้นต้นจึงสั่งไม่รับตามประมวลวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๘
โจทก์อุทธรณ์ และฎีกาคัดค้านคำสั่งนั้น ต่อมาศาลอุทธรณ์และศาลฎีกาสั่งยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้น บัดนี้โจทก์กลับทำสำเนาอุทธรณ์มายื่นใหม่ ศาลชั้นต้นสั่งว่าพ้นกำหนดอายุอุทธรณ์แล้ว จึงไม่รับ
โจทก์อุทธรณ์คัดค้านคำสั่งนี้อีก
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าได้สั่งเห็นชอบตามคำสั่งศาลเดิมและศาลอุทธรณ์ที่ไม่รับอุทธรณ์โจทก์แล้ว โจทก์จะขอให้สั่งแก้คำสั่งเดิมไม่ได้ และการที่โจทก์ขอยื่นสำเนาอุทธรณ์ใหม่นี้ก็พ้นอายุความอุทธรณ์แล้ว จะสั่งรับไม่ได้เช่นเดียวกัน
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
