Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2472 (เลขอ้างอิง 80735)

พ.ศ. 2472 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

เบิกความต่อศาลว่าคำให้การในชั้นไต่สวนนั้นเจ้าพนักงานเสี้ยมสอนให้พะยานเบิกความดังนี้ ไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีที่ศาลจะตัดสินในเรื่องนั้น ยังไม่มีผิดฐานเบิกความเท็จ

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

เนื้อความคำพิพากษา

จำเลยเบิกความต่อศาลเปนพะยานในคดีที่นายอำพันกับพวกต้องหาว่าฆ่าคนตายว่า ที่จำเลยให้การชั้นไต่สวนว่าได้เห็นเหตุการณ์ที่นายอำพันกับพวกฆ่านายเจิมตาย แลนายพรมจำเลยได้นำชี้ที่เกิดเหตุให้เจ้าพนักงานทำแผนที่นั้น เปนโดยนายอำเภอแลผู้ใหญ่บ้านเสี้ยมสอน แลนายพรมมิได้นำชี้ที่เกิดเหตุ โจทก์จึงฟ้องว่าจำเลยเบิกความเท็จ ขอให้ลงโทษ โดยอ้างว่านายอำเภอแลผู้ใหญ่บ้านหาได้เสี้ยมสอนจำเลยไม่ จำเลยนำชี้ที่เกิดเหตุแลให้การเอง ดังนี้ ศาลเดิมตัดสินว่า จำเลยเบิกความเท็จต่อศาลอันเปนข้อสำคัญส่วนหนึ่งในคดีที่นายอำพันกับพวกต้องหาว่าฆ่านายเจิมตาย จึงให้จำคุกคนละ ๖ เดือนตาม ม.๑๕๕-๑๕๖ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่า ถึงแม้ความจริงจะฟังว่านายอำเภอแลผู้ใหญ่บ้านไม่ได้เสี้ยมสอนจำเลยให้เบิกความในชั้นไต่สวนก็ดี ก็ไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีที่นายเจิมถูกฆ่าตายจึงให้ยกฟ้องโจทก์เสีย(หริศ-ศรี-นล)

ข้อมูลคดี

แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 435/2483

ในคดีอาญา ทนายมีอำนาจเซ็นลายมือชื่อเป็น โจทก์แม้ในใบแต่งทนายตัวความจะมอบอำนาจให้ฟ้องก็ตามและเมื่อปรากฏความผิดพลาดในฟ้องขึ้นแล้ว โจทก์มิได้ขอแก้ให้ถูกต้อง กลับยืนยันตลอดมาดังนี้ศาลหาควรให้โจทก์แก้ฟ้องไ…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 941/2481

ฟ้องหาว่าจำเลยเบิกความเท็จเป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องสืบว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นเท็จเพียงแต่เอาคำให้การชั้นศาลว่าคำให้การชั้นศาลเป็นเท็จนั้นรับฟังไม่ได้

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2499 (เลขอ้างอิง 78893)

การบรรยายฟ้องในข้อหาฐานเบิดความเท็จนั้นเมื่อมีข้อความครบถ้วนตาม ป.วิ.อาญา ม.158 เกี่ยวกับการกระทำทั้งหลายที่จำเลยกระทำผิด กับบรรยายว่าจำเลยได้สาบาลตัวแล้วเอาความที่รู้ว่าเท็จมาเบิกในข้อสำคัญในคดีและข้…

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2483 (เลขอ้างอิง 70557)

คดีอาญาซึ่งมีอัตราโทษเกินอำนาจศาลแขวงที่จะพิจารณาพิพากษาได้นั้น ศาลแขวงมีอำนาจไต่สวนมูลฟ้องและเห็นว่าไม่มีมูลก็มีอำนาจพิพากษายกฟ้องได้ บทบัญญัติในมาตรา 167 แห่ง ประมวล วิธีพิจารณาความอาญานั้น เป็นบทบั…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 172/2483

ในกรณีที่จำเลยเบิกความมิได้ยืนยันเด็ดขาดเป็นแต่กล่าวไปตามความรู้สึกคิดเห็นนั้น จะลงโทษ จำเลยฐานเบิกความเท็จไม่ได้ และไม่จำต้อง วินิจฉัยว่าคำเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญใมนคดีหรือไม่

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้