พ.ศ. 2481 ศาลฎีกา
ฟ้องหาว่าจำเลยเบิกความเท็จเป็นหน้าที่ของโจทก์จะต้องสืบว่าคำเบิกความของจำเลยเป็นเท็จเพียงแต่เอาคำให้การชั้นศาลว่าคำให้การชั้นศาลเป็นเท็จนั้นรับฟังไม่ได้
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานเบิกความเท็จตามกฎหมายอาญา ม.๑๕๕,๑๕๖ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ว่าจะเอาคำให้การชั้นสอบสวนมายันคำให้การชั้นศาลว่า คำให้การชั้นศาลเป็นเท็จนั้นไม่ชอบ เพราะไม่มีอะไรที่จะแสดงให้เห็นว่าคำให้การชั้นสอบสวนเป็นความจริงคำให้การชั้นสอบสวนอาจเป็นเท็จ คำให้การชั้นศาลอาจเป็นจริงก็ได้ ซึ่งโจทก์มีหน้าที่ต้องนำสืบให้ศาลเห็นว่าคำให้การชั้นศาลนั้นเป็นเท็จ แต่โจทก์นำสืบไม่ได้ความเช่นนั้น
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์
ในคดีอาญา ทนายมีอำนาจเซ็นลายมือชื่อเป็น โจทก์แม้ในใบแต่งทนายตัวความจะมอบอำนาจให้ฟ้องก็ตามและเมื่อปรากฏความผิดพลาดในฟ้องขึ้นแล้ว โจทก์มิได้ขอแก้ให้ถูกต้อง กลับยืนยันตลอดมาดังนี้ศาลหาควรให้โจทก์แก้ฟ้องไ…
คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2472 (เลขอ้างอิง 80735)เบิกความต่อศาลว่าคำให้การในชั้นไต่สวนนั้นเจ้าพนักงานเสี้ยมสอนให้พะยานเบิกความดังนี้ ไม่ใช่ข้อสำคัญในคดีที่ศาลจะตัดสินในเรื่องนั้น ยังไม่มีผิดฐานเบิกความเท็จ
คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2499 (เลขอ้างอิง 78893)การบรรยายฟ้องในข้อหาฐานเบิดความเท็จนั้นเมื่อมีข้อความครบถ้วนตาม ป.วิ.อาญา ม.158 เกี่ยวกับการกระทำทั้งหลายที่จำเลยกระทำผิด กับบรรยายว่าจำเลยได้สาบาลตัวแล้วเอาความที่รู้ว่าเท็จมาเบิกในข้อสำคัญในคดีและข้…
คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2483 (เลขอ้างอิง 70557)คดีอาญาซึ่งมีอัตราโทษเกินอำนาจศาลแขวงที่จะพิจารณาพิพากษาได้นั้น ศาลแขวงมีอำนาจไต่สวนมูลฟ้องและเห็นว่าไม่มีมูลก็มีอำนาจพิพากษายกฟ้องได้ บทบัญญัติในมาตรา 167 แห่ง ประมวล วิธีพิจารณาความอาญานั้น เป็นบทบั…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 172/2483ในกรณีที่จำเลยเบิกความมิได้ยืนยันเด็ดขาดเป็นแต่กล่าวไปตามความรู้สึกคิดเห็นนั้น จะลงโทษ จำเลยฐานเบิกความเท็จไม่ได้ และไม่จำต้อง วินิจฉัยว่าคำเบิกความนั้นเป็นข้อสำคัญใมนคดีหรือไม่
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
