เนื้อความคำพิพากษา
ในการไปตรวจราชการจำเลยได้ทำรายงานขอเบิกเงินค่าเดินทางขากลับว่ามาโดยทางรถไฟ แต่ความจริงค่าเดินทางขากลับว่ามาโดยทางรถไฟ แต่ความจริงจำเลยมาทางเรือ โจทก์ให้ลงโทษจำเลยฐานแจ้งความเท็จ ศาลฏีกาตัดสินว่าคดีนี้ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังต้องกันมาว่าจำเลยไม่ได้มีเจนาทุจจริตยักยอกหรือฉ้อโกง ไม่ปรากฎว่ามีเงินจำนวนใดที่รัฐบาลเสียหาย, ฉะนั้นข้อเท็จจริงในเรื่องเงินที่โจทก์อ้างว่ารัฐบาลเสียหายจึงเป็นอันยุตติ คงเหลือแต่ว่าการกระทำดังนี้จะเป็นความผิดทางอาญาหรือไม่ เห็นว่าการที่จำเลยยื่นรายการว่าเดินทางกลับทางเรือนั้นเป็นเพียงผิดระเบียบ เพราะอย่างไรจำเลยก็จำเป็นต้องเดินทางกลับ จำเลยได้เบิกเงินค่าเดินทางและพาหนะกลับได้ตามอัตราทางรถไฟในเรื่องนี้ไม่ปรากฎว่าจำเลยเบิกเกินกว่านี้ ยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยได้ทำให้เกิดเสียหายแก่สาธารณชนจะเอาผิดฐานเบิกความเท็จมิได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์