คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องเรียกเงินกู้ตามที่จำเลยที่ ๑ ได้ทำสัญญากู้เบิกเงินเกินบัญชีต่อโจทก์ โดยจำเลยที่ ๒ เป็นผู้ค้ำประกัน จำเลยที่ ๑ ขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา จำเลยที่ ๒ ต่อสู้ว่า โจทก์ได้ผ่อนเวลาชำระหนี้ให้แก่จำเลย ที่ ๑ โดยจำเลยที่ ๒ มิได้รับรู้ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลทั้งสอง ให้จำเลยที่ ๑ ชำระหนี้ ๘๙,๓๙๗ บาท ๓๒ สตางค์ กับดอกเบี้ยแก่โจทก์ ถ้าจำเลยที่ ๑ ไม่ชำระ ให้จำเลยที่ ๒ ชำระแทน ข้อกฎหมายที่จำเลยที่ ๒ ฎีกาว่า เอกสารซึ่งจำเลยที่ ๒ รับรองการที่จำเลยที่ ๑ ขอผัดชำระหนี้นั้น มิได้ปิดอากรแสตมป์เลย จึงไม่มีผลผูกมัดจำเลยที่ ๒ ให้ข้อนี้
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า เอกสารนี้มิใช่สัญญาค้ำประกัน หากแต่เป็นคำรับรองที่จำเลยที่ ๒ ยินยอมในการที่จำเลยที่ ๑ ขอผัดชำระหนี้นั้น ไม่จำเป็นต้องปิดอากรแสตมป์
