คำฟ้องและคำให้การ
คดี ๒ สำนวนนี้
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๒ ถึง ที่ ๖ ในสำนวนที่หนึ่งและจำเลยที่ ๑, ๒ ในสำนวนที่ ๒ สมคบกันลักตัดยอดลานของนางชอุ่ม จำเลยที่ ๑ ในสำนวนที่หนึ่งเป็นผู้ใช้ขอให้ลงโทษตาม ก.ม.อาญา ม. ๒๙๓, ๖๓, ๖๔ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังว่า ยอดลานในป่าซึ่งเป็นของป่าไม่เป็นทรัพย์ของนางชอุ่ม พิพากษายกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าคดีได้ความว่านางชอุ่มได้รับอนุญาตจากกรมป่าไม้ให้ตัดยอดลานในป่ามะนาวหวานจังหวัดลพบุรี นางถนิมได้รับอนุญาตให้ตัดยอดลานในป่าท่าริด จังหวัดสระบุรีสองตำบลนี้เขตต์ติดต่ดกัน จำเลยที่ ๑ เป็นบิดานางถนิม เป็นผู้แทนนางถนิมทำการตัดยอดลานในป่าที่นางถนิมได้รับอนุญาต จำเลยต่อสู้คดีว่ายอดลานที่จำเลยตัดอยู่ในป่าที่นางถนิมได้รับอนุญาต ศาลฎีกาเห็นพ้องกับข้อวินิจฉัยของศาลล่างว่า ยอดลานยังเป็นของป่านางชอุ่มไม่ใช่เจ้าของยอดลาน การตัดยอดลานเช่นนั้นไม่ใช่เป็นการลักทรัพย์
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
