คำฟ้องและคำให้การ
คดีสองสำนวนนี้ศาลพิจารณาพิพากษารวมกันเดิมโจทก์ฟ้องว่าเมื่อวันที่ ๖ ธันวาคม ๒๔๙๘ จำเลยแจ้งความเท็จต่อปลัดอำเภอบ้านไผ่กล่าวหาว่าเมื่อวันที่ ๒๗ ธันวาคม ๒๔๙๘ นายเคนทำร้าย พล ฯสุเรนทร์ และพล ฯ วีระ แจ้งว่าได้รู้เห็นขณะนายเคนทำร้าย ซึ่งไม่เป็นความจริง ขอให้ลงโทษ
จำเลยให้การปฏิเสธว่าวันเวลาที่โจทก์หาจำเลยมิได้กระทำผิด และตัดฟ้องว่าฟ้องโจทก์เคลือบคลุม เพราะคำฟ้องขัดต่อเหตุผลและหลักตรรกวิทยา ในวันเวลาที่โจทก์บรรยายในฟ้อง เมื่อสืบพยานโจทก์ได้ ๑ ปากโจทก์ขอแก้ฟ้องวันที่จำเลยได้แจ้งว่านายเคนกระทำผิดจากวันที่ + ธันวาคม ๒๔๙๘ เป็น ๒๗ ตุลาคม ๒๔๙๘ โดยอ้างว่าพิมพ์ผิด ศาลชั้นต้นไม่อนุญาตเพราะเห็นว่าจำเลยหลงข้อต่อสู้ในข้อที่ผิด แล้ววินิจฉัยว่าฟ้องโจทก์เป็นฟ้องที่เป็นไปไม่ได้ ให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นเรื่องขอแก้รายละเอียดในฟ้อง เป็นเรื่องพลั้งเผลอ จำเลยเองก็รู้ดี
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษากลับให้ศาลชั้นต้นอนุญาตให้โจทก์แก้ฟ้องได้ แล้วดำเนินการพิจารณาพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ความเท็จเกิดเมื่อไรนั้นเป็นรายละเอียดเกี่ยวกับการกระทำผิด ฟ้องโจทก์เห็นได้ชัดว่าเป็นความผิดพลาดหรือผิดของโจทก์ และพิจารณาคำให้การของจำเลยแล้วเห็นได้ว่าจำเลยมิได้หลงต่อสู้ในข้อผิดพลาดหรือผิดหลงนั้น จำเลยกลับยกฟ้องผิดพลาดนั้น เป็นข้อตัดฟ้องเสียด้วยซ้ำ ศาลฎีกาพิพากษายืน
