คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันฆ่านายเทียมตายขอให้ลงโทษตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๔๙ สำนวนหนึ่ง กับฟ้องหาว่าจำเลยสมคบกันทำร้ายร่างกายนายว่อนบาดเจ็บสาหัสขอให้ลงโทษตามมาตรา ๒๕๖ อีกสำนวนหนึ่ง แล้วขอให้รวมพิจารณาจำเลยไม่คัดค้าน ศาลจึงอนุญาตระหว่างพิจารณาจำเลยที่ ๓ ตาย คดีจึงระงับเฉพาะตัวจำเลยที่ ๓ ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดฐานสมคบกันฆ่านายเทียมตาย และทำร้ายร่างกายนายว่อนถึงบาดเจ็บ พิพากษาลงโทษตามมาตรา ๒๔๙, ๒๕๔, ๖๓ ให้รวมกะทงลงโทษจำคุกจำเลยไว้คนละ ๑๕ ปี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑-๒ ฎีกาขอให้ยกฟ้องทั้งสองสำนวน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าแม้โทษฐานทำร้ายร่างกายตามมาตรา ๒๕๔ ให้จำคุกไม่เกิน ๒ ปีก็ดี แต่ศาลล่างทั้ง ๒ ให้รวมกะทงลงโทษร่วมกับความผิดฐานฆ่าคนตายโดยเจตนาไม่ได้กำหนดโทาฐานทำร้ายร่างกายไว้ชัดแจ้ง อันจะพึงอนุมานได้ว่าต้องด้วย ป.ม.วิ.อาญามาตรา ๒๑๘ หรือ ๒๒๐ เมื่อจำเลยฎีกาคัดค้านข้อเท็จจริงรวมกันมาทั้ง ๒ ฐานเช่นนี้ ก็ชอบจะฎีกาได้ ไม่ต้องห้ามตาม ป.ม.วิ.อาญา ๒ มาตรานั้น ส่วนข้อเท็จจริงคงฟังว่าจำเลยที่ ๑ แต่ผู้เดียวทำร้ายร่างกายนายว่อน นอกนั้นฟังไม่ได้จึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้จำคุกนายจรูญจำเลยที่๑ ตามมาตรา ๒๕๔ มีกำหนด ๒ ปี ข้อหาโจทก์นอกนี้ให้ยกเสีย ปล่อยจำเลยที่ ๒ ไป
