คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยกับพวกไปปล้นทรัพย์ พวกของจำเลยฆ่าเจ้าทรัพย์ตาย ดังนี้ ศาลเดิมและศาลอุทธรณ์วางบทลงโทษนายโซล่ง จำเลยตาม ม.๒๔๙-๓๐๑
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่า ที่ศาลล่างวางบท ๒๔๙-๓๐๑ ควบกันไปนั้นไม่ถูก เพราะการฆ่าคนในการปล้นทรัพย์จะต้องเข้าบทมาตรา ๒๕๐ ข้อ ๕ หรือ ๖ แต่เรื่องนี้พวกของจำเลยเปนคนฆ่าเจ้าทรัพย์ ซึ่งเปนความผิดฉะเพาะส่วนตัวผู้ที่ลงมือฆ่า จึงตัดสินให้ยกบทมาตรา ๒๔๙ ที่ศาลล่างปรับคดีมานั้นเสีย