เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้โจทก์ซึ่งเปนบุตร์บุญธรรมของ จ. กับ ผ. ซึ่งเปนภรรยา จ. ได้ทำสัญญาตกลงแบ่งมฤดกของ จ. ผู้ตายว่า ที่ดินให้แบ่งกันคนละครึ่งแลได้ลงชื่อในโฉนดด้วยกันเสร็จแล้ว ส่วนทรัพย์อื่นนั้นให้ ผ. ปกครองไปจนตาย ถ้าใครตายก่อนทรัพย์นั้นตกเปนของผู้ที่อยู่ เมื่อทำสัญญากันเสร็จแล้ว ผ. ได้ พ. จำเลยเปนสามี ต่อมา ผ. ได้ทำพินัยกรรมยกทรัพย์รายนี้ให้แก่ พ. สามี ต่อมา ย. ตาย โจทก์จึงฟ้องเรียกทรัพย์ตามบัญชีหมาย ข. คืนได้ความดังนี้ ศาลฎีกาตัดสินว่า ถ้าผู้ใดมีประสงค์จะจัดการทรัพย์สมบัติของตนจะต้องทำอย่างไรในเมื่อตนตายแล้ว กฎหมายบังคับว่าต้องทำเปนพินัยกรรม แต่เรื่องนี้โจทก์กับผู้ตายไม่ได้ปฏิบัติตามกฎหมายเพราะฉนั้นการทำสัญญายกทรัพย์ให้แก่กันเปนโมฆะใช้ไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้แบ่งที่ดิน ๒ แปลงตามที่โจทก์มีชื่อในโฉนดกึ่งหนึ่งเท่านั้น ส่วนทรัพย์อื่นโจทก์จะเรียกคืนไม่ได้ให้ยกฟ้อง
