คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๔ โจทก์ทำใบมอบฉันทะให้จำเลยไปจัดโอนรับมฤดกที่ดินแทนโจทก์ จำเลยกลับกลอกข้อความในใบมอบฉันทะว่าให้ ก. จัดโอนรับมฤดกแทนโจทก์ แล้วใน พ.ศ. ๒๔๗๕ จำเลยหลองลวงขอโฉนดที่ดินแปลงนั้นไปจากโจทก์แล้วกรอกข้อความใบมอบฉันทะที่โจทก์ลงนามให้ว่าให้ ก. จัดโอนกรรมสิทธิให้จำเลยๆ ไปแก้ทะเบียนรับโอนกรรมสิทธิที่ดินตามใบมอบฉันทะปลอมนั้น และในวันนั้นจำเลยทำจำนองที่ดินไว้กับ น. ใน พ.ศ. ๒๔๗๘ จำเลยไถ่ถอนจำนองแล้วทำจำนองใหม่กับ น. อีกโดยมิไดชำระเงินกัน ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์ขาดอายุความให้ยกฟ้อง โจทก์ฏีกา ศาลกีกาตัดสินว่าการกระทำของจำเลยเกินอายุความมาแล้วแต่ต้น ส่วนการกระทำเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๘ หาเป็นความผิดอีกกระทงที่จะยืดอายุความการฟ้องร้องไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืนตาม