คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้สนับมือทำร้ายนายก๋องบาดเจ็บสาหัสตาม ก.ม.อาญา ม.๒๕๖ จำเลยปฏิเสธข้อหา
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาจำคุกจำเลย ๒ ปี ตาม ม.๒๕๖
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นให้จำคุกจำเลย ๑ ปี ตาม ม.๒๕๔
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ร่วมฎีกา ศาลฎีกาปรึกษาได้ความว่าผู้เสียหายมีอาชีพทางทำนาซึ่งเป็นงานหนัก บาดแผลของผู้เสียหายที่ขอบตาล่างขวาฉีกลึก ๑ ซม. ผู้เสียหายว่ารุ่งขึ้นไปรักษาตัวที่โรงพยาบาล ๒๐ วันกว่า ระหว่างนั้นทำงานไม่ได้ และหมอห้ามมิให้ทำด้วย คำให้การของผู้เสียหายนี้ไม่เกินความจริงไปเลย เพราะตามรายงานชัณสูตรบาดแผลปรากฎว่าจะต้องรักษาหายใน ๓๐ วันโดยไม่มีพยานปากอื่นหักล้าง ทั้งบาดแผลของผู้เสียหายก็เกิดจากสนับสือซึ่งมิใช่เล็กน้อย หลักฐานดังนี้เพียงพอที่จะเชื่อว่าผู้เสียหายไม่สามารถจะประกอบหาเลี้ยงชีพได้ปกติเกินกว่า ๒๐ วัน อันเป็นบาดเจ็บสาหัสตาม ก.ม.
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
