คำฟ้องและคำให้การ
กรณีสืบเนื่องมาจากผู้ร้องยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นว่าผู้คัดค้านได้ถูกเจ้าพนักงานตำรวจประจำกองกำกับการสืบสวนนครบาลใต้จับในข้อหาชิงทรัพย์ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา339วรรคสามเมื่อวันที่13กันยายน2527เวลา1.40นาฬิกาและผู้คัดค้านได้ถูกควบคุมครบ7วันในวันที่19กันยายน2527ขอให้หมายขังผู้คัดค้านมีกำหนด12วันนับแต่วันที่19กันยายน2527ถึงวันที่30กันยายน2527เพราะมีความจำเป็นต้องควบคุมผู้คัดค้านไว้เพื่อให้การสอบสวนเสร็จสิ้น ศาลชั้นต้นสอบผู้คัดค้านผู้คัดค้านแถลงว่าถูกจับตั้งแต่วันที่12กันยายน2527เวลา22นาฬิกาผู้คัดค้านถูกพนักงานสอบสวนควบคุมเกิน7วันแล้ว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้วมีคำสั่งอนุญาตให้ขังผู้คัดค้านไว้ตามขอ
ผู้คัดค้านอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้คัดค้านฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงเชื่อว่าผู้คัดค้านถูกเจ้าพนักงานตำรวจจับกุมในข้อหาชิงทรัพย์ในคืนวันที่12กันยายน2527เวลา23.50นาฬิกาและนำตัวผู้คัดค้านมาส่งมอบต่อพนักงานสอบสวนสถานีตำรวจนครบาลบางรักที่สถานีตำรวจนครบาลบางรักหลังเวลา00.00นาฬิกาของวันที่13กันยายน2527และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่าตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา87กฎหมายบัญญัติให้เริ่มนับเวลาควบคุมผู้ถูกจับตั้งแต่เวลาที่ผู้ถูกจับมาถึงที่ทำการของพนักงานฝ่ายปกครองหรือตำรวจกฎหมายดังกล่าวหาได้ให้เริ่มนับเวลาควบคุมผู้ถูกจับตั้งแต่เวลาที่จับกุมผู้ถูกจับได้ดังที่ผู้คัดค้านฎีกาไม่ดังนั้นระยะเวลาที่ผู้ร้องควบคุมผู้คัดค้านจึงเริ่มแต่เวลาที่ผู้คัดค้านถูกนำตัวมาสถานีตำรวจคือวันที่13กันยายน2527นับถึงวันที่ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้ขังผู้คัดค้านต่อศาล(วันที่19กันยายน2527)จึงยังไม่เกินเจ็ดวันตามบทกฎหมายดังกล่าวพิพากษายืน
