คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานรับของโจร
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องระบุถึงวันที่ทรัพย์หายกับวันที่จับทรัพย์ได้จากผู้อื่น หาได้ระบุถึงวันที่จำเลยขายหรือวันที่จำเลยรับทรัพย์นั้นไว้ไม่ ไม่พอให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีตามวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๑๕๘(๕) ให้ยกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่าในกรณีในคดีความผิดฐานรับของโจรทั่ว ๆ ไป ซึ่งจับของกลางได้จากจำเลยก็พอให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดี เพราะทรัพย์อยู่ในมือจำเลย แต่กรณีที่จับทรัพย์ได้จากผู้อื่นซึ่งขัดว่าจำเลยขายให้เช่นคดีนี้ วันที่จำเลยได้รับทรัพย์หรือขายทรัพย์ซึ่งแสดงว่าทรัพย์นั้นได้อยู่ในความครอบครองจำเลยเป็นประเด็นสำคัญที่โจทก์จะต้องระบุให้จำเลยมีโอกาสแก้ทั้งโจทก์ย่อมทราบได้ดีจากพะยานของโจทก์ซึ่งอ้างว่าซื้อจากจำเลยเมื่อโจทก์ไม่ระบุ ก็เป็นฟ้องบกพร่อง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลล่าง
