จำเลยเข้าไปในห้องว่าแล้วเซาะหัวตะปูฝาห้องเจ้าทรัพย์เพื่อจะใช้คีมถอนตะปูแล้วเปิดฝาออกเข้าไปลักทรัพย์ จำเลยเซาะตะปูได้ 8 ตัวก็เลิกเซาะกลับไปดังนี้ ยังไม่มีผิดฐานพยายามลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกา
87,416 คดี แยกตามกลุ่มคดี และเชื่อมโยงตัวบทกฎหมายรายมาตรา
จำเลยเป็นเจ้าพนักงานยักยอกเงินในหน้าที่ของตน+ไปเป็นจำนวนหมื่น กว่าบาท ปรากฎว่าจำเลย+โอกาศจะยักยอกเงินได้มากกว่านี้แต่จำเลยไม่เอาไปและจำเลยรับราชการได้รับบำนาญและทางราชการเรียกให้จำเลยกลับเข้าทำราชการอีก จำเลยจึงมายักยอกเงินรายนี้ …
ในคดีอาญาที่เป็นความผิดต่อส่วนตัวซึ่งอัยยการเป็นโจทก์ฟ้องคดี เมื่อเจ้าทุกข์มาร้องขอถอนคดีในชั้นศาลฏีกาแสดงการยอมความและจำเลยไม่คัดค้านแล้วศาลฎีกาก็สั่งให้คดีระงับและจำหน่ายคดี
ในคดีที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ให้จำคุกจำเลยเป็นรายกะทง ๆ ละไม่เกิน 5 ปี จำเลยฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้, ปัญหาข้อกฎหมายที่มิได้ยกขึ้นกล่าวในชั้นศาลล่าง ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัย,
พฤตติการณ์ที่ไม่ถือว่าจำเลยหลงข้อต่อสู้การที่โจทก์ขอแก้สถานที่เกิดเหตุในฟ้องนั้นเป็นการขอแก้รายละเอียด ซึ่งกฎหมายมิให้ถือว่าจำเลยเสียเปรียบ ไม่ว่าจะทำเช่นนี้ในระยะใดระหว่างพิจารณาของศาลชั้นต้น เว้นแต่จำเลยจะหลงต่อสู้ในข้อที่ผิดหรื …
ปลัดอำเภอสั่งให้ราษฎรหาไม้มาซ่อมแซมสะพานสาธารณ แต่ราษฎรไม่ยอมนำมาดังนี้ ไม่ถือว่าราษฎรขัดคำสั่งเจ้าพนักงาน พ.ร.บ.ปกครองท้องที่ ม.118 มิได้ให้อำนาจกรมการอำเภอเกณฑ์วัตถุสิ่งของจากราษฎรมาใช้ในการซ่อมแซมทางสาธารณ
อำเภอสั่งให้ราษฎรหาไม้ซ่อมแซมสพานสาธารณราษฎรไม่ยอมนำมาดังนี้+ว่าราษฎรขัดคำสั่ง+พนักงาน, ราชบัญญัติปกครองท้องที่ +18มิได้ให้อำนาจกรมการ+เกณฑ์วัตถุสิ่งของจากราษฎรมาใช้ในการซ่อมแซมสาธารณ.
จำเลยฟันถูกนิ้วชี้ขาดแต่แพทย์เย็บติดกันแล้ว แต่+งอไม่ได้ดังนี้ไม่เป็นบาดแผลถึงสาหัส
จำเลยเป็นเจ้าพนักงานทำใบสำคัญเบิกเงินค่าเช่าที่พักแห่งหนึ่ง แต่ความจริงจำเลยไปพักอยู่อีกแห่งหนึ่ง ส่วนใบสำคัญนั้นเจ้าของที่พักที่จำเลยอ้างว่าไปพักได้ลงชื่อให้จริง โดยจำเลยมากรอกข้อความ+ดังนี้ จำเลยคงมีผิดเพียงฐานแจ้งความเท็จเท่านั …
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ตามกฎหมายอาญา ม.295 +มีอายุความฟ้องร้อง + ปี ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ยกฟ้อง โจทก์ฎีกาแต่+สำเนาฎีกาให้จำเลยมิได้ โจทก์ทราบก็มิได้ดำเนินกระบวนพิจารณาอย่าง+จนล่วงเลยเวลากว่า + ปีแล้ว ต้องถือว่าคดี ขาดอ …
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยฆ่าคนตายโดยเจตนา ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลย+มีผิดฐานพยายามฆ่าคนตายดังนี้ก็ลงโทษได้ อ้างฎีกาที่ 637/2479
ให้การเท็จต่อเจ้าพนักงานสอบสวนในฐานะเป็นผู้ต้องหาไม่มีความผิดฐานแจ้งความเท็จ อ้างฎีกาที่ 262/2474 ประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.137 พนักงานสอบสวนจะกักขังพะยานไว้ไม่ได้
การขอให้ลงอาญาที่รอไว้+คดีก่อนแต่จำเลยนั้นจะต้องร้องขอในระหว่างพิจารณาในคดีหลัง จะยื่นคำร้องขอในคดีก่อนซึ่งถึงที่สุดแล้วไม่ได้
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยลักทรัพย์ในเคหะสถานในเวลาค่ำคืน ขอให้ลงโทษตาม ม.294(1) นั้นศาลจะลงโทษตาม ม.294 ตอนท้ายไม่ได้
จำเลยรับของโจรแล้วซ่อนไว้ กำนันไปจับของกลางและจำเลยโดยไม่มีหมายจำเลยใช้อาวุธต่อสู้ แต่ทำร้ายกำนันไม่ได้ดังนี้จำเลยไม่มีความผิดตาม ม.120 และจะริบอาวุธนั้นไม่ได้ รับของโจรนำไปซ่อนไว้แล้ว กำนันไม่มีอำนาจจับกุมโดยไม่มีหมาย เพราะไม่ใช่ …
จำเลยปลอมใบกำกับสินค้าและจดข้อความเท็จลงในใบขนสินค้าเพื่อหลีกเลี่ยงค่าภาษี ต้องมีความผิดฐานปลอมหนังสือด้วย กฎหมายอาญา ม.222,224 ไม่แตกต่างกับ พ.ร.บ.ศุลกากร ม.99 ตามความหมายของ ม.120 แห่ง พ.ร.บ.ศุลกากร
การที่โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม พ.ร.บ.สัตว์พาหนะ ม.20 และกฎหมายอาญา ม.321 ไม่ได้หมายความว่าโจทก์ประสงค์ให้แยกลงโทษ แต่เพราะตาม พ.ร.บ.สัตว์พาหนะไม่มีบัญญัติกำหนดโทษไว้ จึงต้องนำ ม.321 แห่งกฎหมายอาญามาปรับโทษ
ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 9 เดือน แล้วส่งตัวไปกักกัน 4 ปี ศาลอุทธรณ์แก้เป็นว่าไม่ต้องส่งตัวไปกักกัน นอกนั้นยืนตาม ดังนี้ โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงในเรื่องโทษกักกันได้ เพราะศาลล่างทั้ง 2 ตัดสินกลับกันมา
ศาลมีอำนาจลงโทษจำเลยตามฐานความผิดที่ถูกต้องนอกไปจากบทมาตราที่อ้างได้ ในเมื่อไม่เป็นการเกินคำขอ โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีสาตราวุธเข้าไปลักทรัพย์เขาถึงในเคหะสถานในเวลาค่ำคืน แต่ขอให้ลงโทษ ตาม ม.293,294 แม้ โจทก์จะสืบสมตามคำบรรยายฟ้องอันเป …
ใช้บิดหล่าเจาะประตูห้องเขา แต่ยังไม่ทันถอดกลอนเปิดประตูเข้าไป ตำรวจไปพบเข้าจำเลยก็หนีไปดังนี้ ต้องมีผิดฐานพยายามลักทรัพย์