จำเลยฟันผู้ร้ายที่เข้ามาลักทรัพย์ในสวนผู้ร้ายหนีไปแล้วจำเลยยังไล่ตามฟันซ้ำอีกจนมีบาดแผลสาหัส 18 แห่งถึงแก่ความตายดังนี้ จำเลยมีผิดตาม ม.249 อำนาจศาลที่จะลดโทษจำเลยให้เบาลงได้
คำพิพากษาศาลฎีกา
87,416 คดี แยกตามกลุ่มคดี และเชื่อมโยงตัวบทกฎหมายรายมาตรา
ฆ่าคนตายโดยพลั้งพลาด
มีของร้ายในเวลาใกล้ชิด เจ้าทรัพย์ออกตามรอยกระบือที่หาย พบจำเลยกำลังจูงกระบือนั้นอยู่ ทั้งจำเลยแสดงไม่ได้ว่า ได้กระบือไว้จากผู้ใดต้องมีผิดฐานลักทรัพย์(เทียบฎีกาที่833/69)
โจทก์ไม่มีพะยานรู้เห็นในขณะเกิดเหตุความรู้ ความประพฤติดีของจำเลย ความเกะกะของผู้ร้าย
ฆ่าคนตายโดยพลั้งพลาด
หน้าที่โจทก์นำสืบว่าจำเลยรู้ข้อความที่แจ้งนั้นว่าเปนเท็จ
ฟันเจ้าทรัพย์ในขณะลักทรัพย์ มีผิดฐานชิงทรัพย์
บุกรุกต้องมีเจตนาทุจจริต
กระบือปล่อยเลี้ยงไว้หายไป รุ่งขึ้นเจ้าทรัพย์ออกติดตามพบจำเลยขี่กระบือนั้นอยู่ดังนี้ จำเลยมีผิดฐานรับของโจร
ทำร้ายเขาเพื่อสดวกในการปล้นทรัพย์มีผิด 2 กะทง วิธีพิจารณาอาญา ตัดสินไม่เกินคำขอ
นายอำเภอมีอำนาจกักขังผู้ต้องหาในคดีอาญาไว้ไต่สวนได้ตามสมควร
จำเลยให้การรับว่าได้สมัคใจทำร้ายกันแต่ตามคำพะยานที่เบิกความปรากฎว่าเปนการทำป้องกันตัวศาลต้องฟังคำพะยานเปนประมาณในการลงโทษลักษณพะยาน
หลอกลวงเด็กหญิงอายุพึ่งย่างเข้า 14 ปีไปเพื่ออนาจารหากำไรถึงเด็กจะยินยอมด้วยก็มีผิดตามมาตรา 275 วิธีพิจารณาอาญา ความผิดในเรื่องเดียวกันในคดีก่อนที่ฟ้องคนหนึ่งไม่ได้กล่าวว่าจำเลยในคดีนี้สมคบกับจำเลยในคดีก่อนนั้น ไม่เปนข้อสำคัญในการท …
เพียงเอาเงินส่งให้ภรรยาแทงโป แต่ภรรยายังไม่ทันได้แทง ไม่มีผิดปัญหากฎหมาย พ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ อย่างไรเรียกว่าพยายามลักเล่นการพะนัน
วิ่งราวเจ้าทรัพย์วางของไว้ต่อหน้าบุตร์แล้วออกไปจำเลยคว้าได้แล้ววิ่งหนี วิธีพิจารณาอาญา ลงโทษไม่หนักกว่าที่ขอพ.ร.บ.ฎีกาอุทธรณ์ ปัญหากฎหมาย
เงินสินบนนำจับฝิ่นเถื่อนเมื่อจำเลยมีทรัพย์ต้องชำระค่าปรับจนเต็มก่อนแล้วจึงจ่ายเป็นสินบนนำจับ ประมวลแพ่ง ม.328 หนี้ที่ถึงกำหนดพร้อมกันรายใดที่ตกหนักที่สุดแก่ลูกหนี้ การชำระหนี้ต้องเปลื้องรายนั้นก่อน
ป้องกันพอสมควรแก่เหตุ
ข้อที่ว่าการกระทำของจำเลยเปนเจตนาฆ่าคนหรือไม่ เปนปัญหาข้อเท็จจริง ศาลเดิมตัดสินลงโทษจำเลยไม่เกิน 5 ปี ศาลอุทธรณ์ทับสัตย์ โจทก์ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้
ลักษณพะยาน ฟ้องว่าจำเลยมีปืนไม่จดทะเบียน แต่ไม่ได้ปืนมาเปนของกลาง จะฟังว่าปืนนั้นไม่ได้จดทะเบียนยังไม่ได้ เมื่อศาลอุทธรณ์เห็นว่าหลักฐานของโจทก์ไม่พอลงโทษจำเลยแล้วก็มีอำนาจจะปล่อยจำเลยที่ไม่อุทธรณ์ขึ้นมาได้ อาญา ม.68
โจทก์มีหน้าที่นำสืบว่าจำเลยรับของร้ายไว้โดยรู้สึก