คำพิพากษาศาลฎีกา

ศาลเดิมฟังว่าบาดแผลสาหัสจำคุก 2 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ว่าไม่สาหัสจำคุก 1 ปี เป็นแก้ไขเล็กน้อย ผู้ถูกทำร้ายถึงทุพลภาพมีอาการทนทุกข์เวทนากล้าไม่สามารถหาเลี้ยงชีพได้เกินกว่า 20 วันหรือไม่นั้นเป็นข้อเท็จจริงฎีกาไม่ได้ เทียบฎีกาที่221/68

ลักษณะบาดแผลทำให้รูปหน้าเสียโฉม

การวินิจฉัยคำพะยานในท้องสำนวนว่าจะรับฟังได้หรือไม่นั้น เปนข้อเท็จจริง ฎีกาไม่ได้ บาดแผลอย่างไรเรียกว่าสาหัสหรือไม่สาหัสเปนข้อกฎหมาย แต่ต้องได้ยกขึ้นโต้เถียงกันในชั้นศาลล่างจึงจะฎีกาได้

ศาลเดิมลงโทษ ฮ.ตาม ม.256 แล ค. 338 ศาลอุทธรณ์แก้ลงโทษ ฮ.ตาม ม.338 แล ค.ตาม ม.256 ค.ฎีกาในข้อเท็จจริงไม่ได้ โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษ ฮ.ตาม ม.256 ได้

ศาลเดิมวาง ม.250,60 จำคุก 12 ปี ศาลอุทธรณวาง ม.256,59 จำคุก 2 ปี แก้มาก ฎีกาได้ เมาสุราเปนข้อแก้ตัวได้เพียงไร

เอาไม้ตีริมฝีปากแตก เรียกว่าไม่สาหัส

โจทก์กล่าวในฟ้องแสดงความประสงค์จะให้ลงโทษจำเลยคนใดในความผิดชนิดใดแล้ว ศาลลงโทษไม่เกินคำขอปัญหากฎหมาย

ป้องกันพอสมควรแก่เหตุ

วิธีพิจารณาอาญาน่าที่นำสืบป้องกัน

เอ็นที่แขนข้างขวาขาดเปนบาดแผลสาหัส

ฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา

บาดแผลสาหัสฤาไม่นั้นเปนข้อกฎหมายควรลดโทษอยุ่ในดุลยพินิจของศาล

ป้องกันพอสมควรแก่เหตุ

ป้องกันทรัพย์

บาดแผลสาหัสหรือไม่เปนปัญหากฎหมาย

ต่างฝ่ายต่างสมัคเข้าทำร้าย ตัวการต้องมีการสมคบ

ตัวการด้วยกันโทษไม่เท่ากัน

ความเข้าใจผิดแต่เกินกว่าเหตุ

บาดแผลสาหัสฤาไม่เปนปัญหากฎหมาย

ได้ความว่า จำเลยเอาขวานฟันนายชูบาดเจ็บหลายแห่ง นายชูรักษาบาดแผลอยู่ได้ ๓๒ วันก็ขาดใจตาย โจทย์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๖ - ๒๕๑ ศาลฎีกาตัดสินยืนตามศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยฐานฆ่าคนโดยไม่เจตนา เพราะโจทก์สืบไม่ได้ว่า จำเลยตั้งใจฆ่า …