คำพิพากษาศาลฎีกา

คดีที่โจทก์หลายคนต่างฟ้องจำเลยคนเดียวกันในข้อหาอย่างเดียวกันนั้น ในการพิจารณาว่าคดีใดต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่นั้น ต้องถือทุนทรัพย์ของโจทก์แต่ละคดีเพื่อนำมาพิจารณาว่าต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงหรือไม่

แม้ศาลจะได้พิจารณาพิพากษาคดีสามสำนวนรวมกัน แต่ในการอุทธรณ์ฎีกาต้องถือว่าเป็นสามคดีและจำนวนทุนทรัพย์แยกเป็นคดีๆไปไม่ว่าจะได้ฎีการวมกันมาหรือไม่ก็ตาม

ทุนทรัพย์ที่โจทก์ฟ้องเป็นที่ดินราคาสี่พันบาท จำเลยต่อสู้กรรมสิทธิและฟ้องแย้งเรียกค่าเสียหายในคดีเดียวกันอีกปีละสองพันบาท ทุนทรัพย์ที่พิพาทในคดีนี้จึงเกินห้าพันบาทไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง …

คดีที่ฟ้องเรียกค่าเสียหาย 30,000 บาทเป็นคดีมีทุนทรัพย์เกิน 5,000 บาท ซึ่งไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248

ศาลล่างทั้งสองฟังข้อเท็จจริงว่า ที่พิพาทอยู่ในเขตโฉนดที่ดินของโจทก์ การที่จำเลยฎีกาว่าพยานโจทก์ฟังไม่ได้ว่าที่พิพาทอยู่นอกเขตโฉนดของโจทก์ จึงเป็นฎีกาโต้เถียงในปัญหาข้อเท็จจริง แม้คดีนี้จะเป็นคดีขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่ดินก็ตามแต่ …

เมื่อราคาทรัพย์ที่พิพาทมีราคาเพียง 4,000 บาทแม้ทรัพย์นั้นจะเป็นที่ดินก็ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 248

คดีนี้โจทก์ฟ้องบังคับให้จำเลยส่งเรือซึ่งจำเลยเช่าไปคืนหรือให้ใช้ราคาเรือพร้อมค่าอุปกรณ์ ค่าเช่าเรือซึ่งมีทุนทรัพย์ตามฟ้องในราคา 28,977 บาทศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้จำเลยทั้งสองชำระค่าเช่าเรือพิพาทที่ค้างชำระอยู่ 1 เดือน …

คดีพิพาทกันด้วยเรื่องกรรมสิทธิที่ดินราคาสำนวนละ 1,000 บาท แม้โจทก์จะขอให้ห้ามจำเลยเกี่ยวข้องมาด้วยก็ดีคำขอนี้ก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งของคำขอให้แสดงกรรมสิทธิที่ดินนั้นเอง จึงเป็นคดีมีทุนทรัพย์ไม่เกิน 5,000 บาท เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษายืน …

คดีที่มีทุนทรัพย์ที่พิพาท 2,000 บาทและศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายืนในข้อเท็จจริงว่า พยานจำเลยที่นำสืบยังไม่พอฟังว่าโจทก์กับสามีโจทก์ได้ครอบครองโดยอาศัยจำเลย จึงพิพากษาให้ขับไล่จำเลยและบริวารออกจากนาพิพาททั้ง 2แปลงนั้น ต้องห้าม …

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์มีส่วนเป็นเจ้าของ 2 ส่วน ราคา 2,000 บาท ในที่ดินมือเปล่าแปลงหนึ่ง จำเลยไปแจ้งการครอบครองเอาเป็นของจำเลยขอให้พิพากษาทำลายแบบส.ค.1 ของจำเลยและห้ามจำเลยเกี่ยวข้องศาลชั้นต้นฟังว่าที่พิพาทเป็นมรดกตกได้แก่โจทก์กับผู้อื …

ทุนทรัพย์ตามฟ้องเดิม แม้จะเกินห้าพันบาทแต่คู่ความได้สละข้อหาบางข้อเสียตั้งแต่ในศาลชั้นต้นคงเหลือทุนทรัพย์พิพาทกันต่อมาราคาเพียงสามพันบาท เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเพียงเล็กน้อยในการบังคับจำเลยเช่นนี้ คู่ความจะฎีก …

คดีไม่มีทุนทรัพย์(คดีฟ้องขับไล่)ที่ต้องห้ามอุทธรณ์ในปัญหาข้อเท็จจริงนั้น แม้จะไม่ต้องห้ามฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงด้วย ศาลฎีกาก็รับพิจารณาข้อเท็จจริงที่ได้ว่ากันมาแล้วในศาลชั้นต้น และศาลอุทธรณ์เท่านั้นศาลอุทธรณ์ไม่วินิจฉัยข้อเท็จจริง …

(1) คดีสองสำนวน แม้ศาลจะพิจารณาพิพากษารวมกัน แต่ปรากฎว่า สำนวนหนึ่งมีทุนทรัพย์ 5,000 บาท อีกสำนวนหนึ่งทุนทรัพย์ 15,000 บาท แม้ในชั้นฎีกาได้ฎีการวมกันมา ศาลฎีกาพิจารณาเฉพาะคดีที่มีทุนทรัพย์ เกิน 5,000 บาท ซึ่งไม่ต้องห้ามตามประมวลกฎ …

ฎีกาจำเลยที่ว่าสัญญาเช่ามีกำหนดเวลาเป็นอย่างอื่นโต้แย้งที่ศาลชั้นต้นได้ชี้ขาดข้อเท็จจริงไว้แล้วว่าเช่ากัน 1 ปีเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงส่วนปัญหาข้อกฎหมายที่มิได้ยกขึ้นว่ากล่าวมาแต่ศาลชั้นต้นนั้น ต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจ …

ฎีกาจำเลยในปัญหาที่ว่าศาลวินิจฉัยและตีความหมายคำว่า'จำหน่าย' เป็นการนอกประเด็นหรือไม่ เป็นปัญหาข้อกฎหมาย

ฎีกาที่โต้เถียงข้อเท็จจริงที่ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังมาว่าจำเลยแย่งสิทธิครอบครองของโจทก์เมื่อใดนั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง

คดีที่โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยสองคนเป็นสองสำนวนคู่ความรับกันว่าที่พิพาทเฉพาะส่วนของตนมีราคา 3,000 บาทนั้นแม้ต่อมาศาลสั่งรวมพิจารณาคดีทั้งสองสำนวนเข้าด้วยกันก็ตาม การคำนวณทุนทรัพย์ในการใช้สิทธิฎีกาต้องดูเป็นรายสำนวนจะนำทุนทรัพย์สองสำนว …

คดีที่โจทก์ฟ้องคดีขอปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้แต่เมื่อจำเลยได้ต่อสู้กรรมสิทธิ์จึงเป็นคดีที่มีคำขอปลดเปลื้องทุกข์อันอาจคำนวณเป็นราคาเงินได้หรือเป็นคดีมีทุนทรัพย์ เมื่อทุนทรัพย์ที่พิพาทไม่เกิน 5,000 บาท และศาลอุทธร …

ทุนทรัพย์ตามฟ้องเดิมแม้จะเกินห้าพันบาท แต่คู่ความได้สละข้อหาบางข้อเสียตั้งแต่ในศาลชั้นต้น คงเหลือทุนทรัพย์พิพาทกันต่อมาราคาเพียงสามพันบาท เมื่อศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นเพียงเล็กน้อยในการบังคับจำเลยเช่นนี้ คู่ความจะฎี …

ฎีกาว่า คำสั่งของศาลชั้นต้นที่อนุญาตให้โจทก์ถอนฟ้องไปชั่วคราวนั้น ไม่ชอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งมาตรา 175 นั้น เป็นฎีกาในปัญหาข้อกฎหมาย