คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์บรรยายฟ้องว่า เวลากลางคืนระหว่างวันที่ ๙ - ๑๐ มิถุนายน ๒๔๘๒ มีคนร้ายลักทรัพย์ของเจ้าทรัพย์ไป ต่อมาวันที่ ๑๐ เดือนนั้นเวลากลางวันเจ้าทรัพย์ตามจับทรัพย์ที่หายได้จากจำเลย ทั้งนี้โดยจำเลยกับพวกบังอาจสมคบกันเป็นคนลักหรือรับทรัพย์รายนี้ไว้จากคนร้าย โดยรู้ว่าเป็นของที่ได้มาจากการทำผิดกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๓,๓๒๑ จำเลยต่อสู้ว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุม ฯลฯ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่าเป็นฟ้องเคลือบคลุมและขัดกันเองอยู่ในตัว จึงพิพากษายกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องของโจทก์ถูกต้องตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๕๘ แล้วจึงพิพากษาให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นพิจารณาพิพากษาใหม่ ศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยศาลอุทธรณ์ดังนี้เป็นฟ้องที่ถูกต้องตามประมวลวิธีพิจารณาอาญา ม.๑๕๘ คือบรรยายได้ความเพียงพอให้จำเลยเข้าใจข้อหาและต่อสู้คดีได้ ศาลชั้นต้นควรพิจารณาฟังข้อเท็จจริงต่อไปแล้วพิพากษาใหม่
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
