คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่ามีคนร้ายลักน้ำอบของเจ้าทรัพย์ไป ต่อมาในคืนวันนั้นจับตัวจำเลยได้พร้อมด้วยน้ำอบที่ถูกลักอยู่ในความครอบครองของจำเลย โดยจำเลยลักมาหรือรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้าย ขอให้ลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๒๙๓,๓๒๑ จำเลยรับสารภาพว่าได้ทำผิดตามฟ้องทุกประการ โจทก์จำเลยไม่สืบพะยาน ศาลชั้นต้นลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๒๑
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าชี้ไม่ได้ว่าจำเลยทำผิดฐานใดอันควรลงโทษได้ จึงพิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าความผิดฐานลักทรัพย์กับรับของโจรนั้นเป็นความผิดคนละฐาน จะลงโทษคน ๆ เดียวในเรื่องเดียวทั้ง ๒ ฐานด้วยกันไม่ได้ คำรับของจำเลยไม่ชัดเจนพอจะชี้ขาดว่าได้ทำผิดฐานใด เป็นหน้าที่โจทก์ต้องนำสืบต่อไปให้ได้ความว่าทำผิดฐานใดแน่ คดีจึงลงโทษ จำเลยไม่ได้
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
