คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่า นางทรัพย์โจทก์และจำเลยเป็นสามีภริยากัน เกิดทุ่มเถียงค่ากันแล้วจำเลยโกรธ จึงเอาเท้าถีบหน้านางทรัพย์โจทก์โขกลงไปกับพื้นเรือนมีบาดเจ็บหลายแห่ง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นเห็นว่า จำเลยกระทำการปราบปรามสั่งสอนภริยาพอสมควร จึงพิพากษายกฟ้องโจทก์
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่าเป็นการกระทำรุนแรงเกินสมควรในฐานะที่จะเป็นการปราบปรามสั่งสอน จึงพิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๒๕๔
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยกับนางทรัพย์โจทก์ต่างด่ากัน แล้วจำเลยจึงทำร้ายนางทรัพย์ การกระทำของจำเลยไม่ใช่เพื่อสั่งสอนปราบปรามภริยา
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
