คำฟ้องและคำให้การ
ข้อเท็จจริงได้ความว่า ก่อนคดีนี้จำเลยต้องโทษจำคุกครั้งแรก ๖ เดือนฐานยักยอกทรัพย์ ครั้งที่ ๒ จำคุก ๒ ปี ๘ เดือนฐานลักทรัพย์และ ๑ เดือนฐานทำร้ายร่างกายในระหว่างต้องโทษครั้งที่ ๒ จำเลยกระทำผิดตามมาตรา ๒๖๘,๒๗๐ โจทก์จึงขอให้ลงโทษและเพิ่มโทษกักกันจำเลย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษตามกฎหมายอาญา ม.๒๖๘,๒๗๐ และเพิ่มโทษกักกันจำเลยมีกำหนด ๑ ปี
จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่าคำว่าครั้งในมาตรา ๘ แห่ง พ.ร.บ.กักกันฯ นั้น หมายถึงครั้งตามคำพิพากษา ไม่ใช่หมายถึงครั้งแห่งการหลุดพ้นโทษจำคุกมาแล้ว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
