คำฟ้องและคำให้การ
ได้ความว่าจำเลยเช่าที่พิพาทจากโจทก์ ไม่เป็นการเช่าอันจะได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ. ควบคุมค่าเช่าฯ โจทก์ได้บอกเลิกสัญญาเช่ากับจำเลยแล้ว และสัญญาเช่าก็หมดอายุมานานแล้ว ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง ให้จำเลยรื้อสิ่งปลูกสร้างในที่พิพาท ขนและย้ายออกไปจากที่พิพาท ที่จำเลยฎีกาในปัญหาข้อกฎหมายว่าการเช่ารายนี้มีหลักฐานเป็นหนังสือ การบอกเลิกการเช่าจะต้องทำเป็นหนังสือด้วย แต่จำเลยได้รับคำบอกกล่าวเลิกการเช่าด้วยวาจาเท่านั้น โจทก์จึงยังไม่มีสิทธิฟ้องนั้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าการบอกกล่าวเลิกสัญญาเช่าไม่มีกฎหมายบังคับให้ต้องทำเป็นหนังสือ เมื่อข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยได้รับคำบอกกล่าวด้วยวาจาแล้วย่อมเพียงพอ.
