พ.ศ. 2486 ศาลฎีกา
ช่วยถอดรถจักรยานคนร้ายไม่ต้องด้วยลักสนะความผิดถานรับของโจร บอกไห้คนร้ายเอารถซึ่งรู้ว่าเปนของร้ายไปขายไห้บิดาของตน มีผิดถานรับของโจร
สาลชั้นต้นลงโทสจำเลยทั้ง ๔ ถานรับของโจรตาม ม.๓๒๑ สาลอุธรน์ยกฟ้องฉะเพาะนายเชย นายสมโสก กับนายปราโมท โจทดีกา สาลดีกาฟังว่า หากจะฟังว่านายเชย นามสมโสก ได้ช่วยนายผินถอดรถจักรยานของร้าย ก็ลงโทสถานรับของโจรไม่ได้ เพราะการกะทำไม่ต้องด้วยมาตรา ๓๙๑ ส่วนนายปราโมทย์นั้นได้ความว่า รู้ว่าเปนรถของเจ้าทรัพย์นึกหยากได้ จึงบอกนายบุญมาไห้เอาไปขายไห้นายผิน จำเลยซึ่งเปนบิดาของตน และนายปราโมทยังได้ช่วยนายผินถอดรถ จึงลงโทสได้ จึงพิพากสาแก้ไห้ลงโทสนายปราโมทย์อีกคน ๑
การที่จำเลยทั้งสามร่วมกันนำยาฆ่าแมลงใส่ในผลมะละกอให้ช้างกิน ช้างได้รับสารพิษทำให้ล้มลงกับพื้น ขณะที่ยังไม่ถึงแก่ความตายจำเลยทั้งสามร่วมกันใช้เลื่อยเหล็กตัดงาช้าง เป็นเหตุให้ช้างได้รับทุกขเวทนาอันไม่จำ…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 873/2504การฟ้องความผิดฐานรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 357 ไม่จำต้องบรรยายว่า รับไว้โดยรู้อยู่ว่าเป็นของร้ายอย่างในกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 321 ฉะนั้น เมื่อโจทก์บรรยายเพียงว่าจำเลยบังอาจรับทรัพย์ของผู้เสีย…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2007/2500ถึงแม้ในคำบรรยายฟ้องอาญา โจทก์จะได้บรรยายถึงการกระทำทั้งหลายที่อ้างว่าจำเลยได้กระทำผิดแล้วก็ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 158(6)ก็ยังมีความประสงค์ให้โจทก์อ้างบทมาตราแห่งความผิดไว้ในท้ายฟ้อง…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1982/2500ในฟ้องความผิดฐานรับของโจร โจทก์ไม่จำเป็นต้องระบุชื่อผู้รับของกลางไว้จากจำเลย เมื่อปรากฏว่าโจทก์นำพยานบุคคลผู้รับของกลางไว้จากจำเลยเข้าสืบแล้ว จำเลยยังจะว่าหลงข้อต่อสู้ หาได้ไม่
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1260/2500โจทก์กล่าวฟ้องใจความว่าโคของเจ้าทรัพย์เพริดไปเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2499 ตอนกลางวันครั้นตกเวลากลางคืนในวันเดียวกันนั้นเองปรากฏว่าจำเลยมีโคตัวนั้นไว้ในความครอบครองโดยในระยะเวลาระหว่าง 2 ตอนดังกล่าวน…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
