คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้ช่วยเหลือและให้ความสะดวกแก่นายทิวาหรือทวายหรือวาย บุญเผือก ด้วยการมอบอาวุธปืนและเครื่องกระสุนปืนก่อนและขณะกระทำความผิดให้นายทิวายิงประทุษร้ายนายบุญชิดหรือแจ้ ผาสุข บุตรของโจทก์ถึงแก่ความตาย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 และ 86 นับโทษจำเลยต่อจากโทษในคดีอาญาหมายเลขดำที่ 885/2526 ของศาลชั้นต้นศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้อง เห็นว่า คดีมีมูลรับประทับฟ้องโจทก์ไว้พิจารณาจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 และ 86 จำคุก 12 ปี นับโทษจำเลยต่อจากโทษในคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2174/2526 ของศาลชั้นต้นจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิจารณาแล้ว
พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามข้อนำสืบของโจทก์และจำเลยได้ความว่า ในวันเกิดเหตุนายทิวา ไปยืนอยู่ตรงมุมเขียงขายสุกรของนางอรุณีย์หรืออ้อย พันธ์อมตะ ภรรยาของจำเลย และมีอาการโกรธผู้ตาย ได้ชักอาวุธปืนพกออกจากเอวและถอดซองปืนออกวางไว้ที่เขียงขายสุกรของนางอรุณีย์ แล้วนายทิวาได้จ้องเล็งปืนไปยังผู้ตายซึ่งขณะนั้นกำลังนั่งอยู่ที่เขียงขายสุกรของผู้ตายเอง และได้ยิงผู้ตาย 2 นัด ผู้ตายล้มลงที่พื้นตรงเขียงขายสุกร นายทิวาได้เดินไปตรงด้านข้างเขียงขายสุกรผู้ตายทางช่องประตู ยิงซ้ำผู้ตายอีก3 นัด เมื่อยิงแล้วนายทิวาเดินไปที่เขียงขายสุกรของจำเลยและเอามือรับของจากมือของจำเลยที่ส่งให้ ซึ่งเข้าใจว่าเป็นกระสุนปืน
นายทิวาผลักถูกไม่ออกจากปืนและเอาปลอกกระสุนปืนออกจากลูกโม่ นายทิวาบรรจุกระสุนปืนเข้าไปในลูกโม่และผลักลูกโม่กลับเข้าไปในตัวปืนเสร็จแล้ว นายทิวาเดินตรงไปที่เขียงขายสุกรของผู้ตาย ได้ยิงผู้ตายอีก 2 นัด แล้วนายทิวาเข้าไปในเขียงขายสุกรของผู้ตายหยิบเอาเงินใส่กระเป๋า ต่อจากนั้นนายทิวาเดินไปที่เขียงขายสุกรของจำเลย จำเลยได้ส่งกุญแจรถจักรยานยนต์ให้แก่นายทิวา เมื่อนายทิวารับกุญแจจากจำเลยแล้วได้เดินไปที่รถจักรยานยนต์และใช้กุญแจไขสวิตซ์ติดเครื่องยนต์รถจักรยานยนต์ แต่เครื่องยนต์ไม่ติดเครื่อง จึงเข็นรถจักรยานยนต์ออกจากตลาดหลบหนีไป ปรากฏว่าพนักงานอัยการจังหวัดระยองได้ฟ้องนายทิวาในความผิดฐานมีอาวุธปืนพกไม่มีหมายเลขทะเบียนของเจ้าพนักงาน และมีกระสุนปืนไว้ในความครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต
ฐานใช้อาวุธปืนยิงผู้ตายโดยเจตนาฆ่า และฐานลักเอาเงินของผู้ตายไปจำนวน 15,000 บาท อันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288,334 และ 90 และพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน พ.ศ. 2490 มาตรา 7,8 ทวิ, 72 และ 72 ทวิ และฟ้องจำเลยในข้อหาช่วยนายทิวาให้หลบหนีเพื่อมิให้ถูกจับกุมอันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 189 ซึ่งโจทก์ในคดีนี้เป็นโจทก์ร่วมในคดีดังกล่าวด้วยซึ่งศาลได้พิพากษาลงโทษนายทิวาและจำเลยไปแล้วตามคดีอาญาหมายเลขแดงที่ 2174/2526 ของศาลชั้นต้น แล้วโจทก์ได้ฟ้องจำเลยเป็นคดีนี้ในข้อหาเป็นผู้สนับสนุนการกระทำความผิดโดยการช่วยเหลือส่งกระสุนปืนให้นายทิวายิงผู้ตายอีก ซึ่งศาลฎีกาเห็นว่าการช่วยเหลือของจำเลยในคดีนี้กับคดีก่อนในการกระทำความผิดของนายทิวา เป็นการช่วยเหลือกระทำผิดในคราวเดียวต่อเนื่องติดต่อกันไม่ขาดสายจนเป็นความผิดสำเร็จ ในข้อหาเป็นผู้สนับสนุนนายทิวาฆ่าผู้ตายและช่วยเหลือนายทิวาเพื่อไม่ให้ถูกจับกุม
การกระทำของจำเลยจึงเป็นการกระทำอันเป็นกรรมเดียวเป็นความผิดต่อกฎหมายหลายบท ฉะนั้น เมื่อจำเลยถูกฟ้องในคดีก่อนจนศาลพิพากษาลงโทษและคดีถึงที่สุดไปแล้ว สิทธินำคดีอาญามาฟ้องจำเลยของโจทก์เป็นคดีนี้ ย่อมระงับไปตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 39(4) จึงต้องยกฟ้องโจทก์พิพากษายืน
