คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า นาและสวนเป็นของ ด.ญ.ทองใบ ๆ ตาย โจทกเป็นป้า จึงได้รับมรดก แต่จำเลยกลับจะรับมรดกนาและสวน โจทก์จึงขอให้ศาลแสดงว่า นาและสวนเป็นมรดกได้แก่โจทก์.
จำเลยให้การว่า นาและสวนเป็นของ ด.ญ.ทองใบ ๆตาย จำเลยเป็นบิดา จึงเป็นผู้รับมรดก ต่อมาจำเลยยื่นคำให้การเพิ่ม เติมกล่าวว่า นาและสวนเป็นของนางไขมารดา ด.ญ.ทองใบ นาและสวนจำเลยครอบครองมาตั้งแต่นางไขตาย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
อนึ่งจำ เลยขอให้ถือคำให้การฉะบับแรกเป็นฟ้องแย้ง ขอให้ศาลพิพากษาว่า ด.ญ.ทองใบเป็นบุตรจำเลย ศาลชั้นต้นสั่งว่า ฟ้องแย้งไม่เกี่ยวกับฟ้องเดิม ไม่รับไว้ ส่วนคำให้การเพิ่มเติมขัดแย้งกับคำให้การเดิม ไม่อนุญาตให้ เพิ่มเติม ส่วนข้อเท็จจริง ฟังตามที่รับกันในรายงานพิจารณาว่านาและสวนเป็นของ ด.ญ.ทองใบ ๆ เป็นบุตรนางไช นางไชเป็น ภรรยาจำเลยแต่ไม่ได้จดทะเบียนสมรส เพราะฉะนั้น ด.ญ.ทองใบจึงไม่ใช่บุตรอันชอบด้วยกฎหมายของจำเลย ไม่มี สิทธิรับมรดก
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้นาและสวนเป็นของโจทก์ จำเลยอุทธรณ์, ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า ฟ้องแย้งเป็นคนละส่วนจากฟ้องเดิม ไม่เป็นฟ้องแย้ง ส่วนเรื่องคำให้การนั้น ชั้นต้นจำเลยรับว่านาและ สวนเป็นของ ด.ญ.ทองใบ แล้วเพิ่มเติมว่าเป็นของจำเลย เช่นนี้ ศาลชั้นต้นไม่รับชอบแล้ว ฯลฯ คงพิพากษายืน
