พ.ศ. 2481 ศาลฎีกา
ผู้ที่ได้รับอนุญาตให้มีอาวุธยื่นให้บุคคลอื่นนำอาวุธปืนนั้นไปใช้ล่าสัตว์ โดยรู้แล้วว่าบุคคลนั้นมิได้รับอนุญาตให้มีอาวุธปืน ดังนี้ เจ้าของปืนไม่มีผิดฐานสมรู้ อ้างฎีกาที่ 528/2480
ได้ความว่าจำเลยที่ ๒ เป็นผู้ได้รับอนุญาตให้มีปืนได้ตามกฎหมาย ได้ให้จำเลยที่ ๑ ถืออาวุธปืนนั้นไปใช้ล่าสัตว์โดยรู้ว่าจำเลยที่ ๑ มิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามฟ้องโจทก์ แต่ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ เสีย โจทก์ฎีกาว่าจำเลยที่ ๒ ควรมีผิดด้วยฐานสมรู้ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามนัยฎีกาที่ ๕๒๘/๒๔๘๐ ข้อเท็จจริงเป็นสาระสำคัญไม่แตกต่างกับคดีเรื่องนี้ ฉะนั้นยังไม่พอจะชี้ขาดว่าจำเลยที่ ๒ กระทำการอุดหนุนจำเลยที่ ๑ ผู้กระทำผิดพิพากษายืนตาม ยกฎีกาโจทก์
คนร้ายลักโคจูงมาระหว่างทางพบจำเลย จำเลยช่วยคนร้ายไล่ต้อนโคโดยรู้ว่าเป็นโคของผู้อื่นและเมื่อพวกเจ้าทรัพย์มาพบก็วิ่งหนีไปด้วยกัน ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยได้สมคบหรือสมรู้กับคนร้ายในการลักทรัพย์
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1322/2498จำเลยร่วมรู้กับตัวการในการวิ่งราวทรัพย์ แต่จำเลยมิได้ลงมือทำการวิ่งราวด้วยพฤติการณ์ยังชี้ไม่ได้ว่ามีการแบ่งแยกหน้าที่กันทำ จำเลยเป็นแต่ให้รถเพื่อใช้เป็นกำลังพาหนะเท่านั้นการกระทำของจำเลยจึงเป็นเพียงผู…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1090/2496ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยสมคบกันวิ่งราวทรัพย์ผิดตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 297,63 จำคุก 3 ปี ศาลอุทธรณ์แก้ว่า จำเลยผิดเพียงฐานสมรู้และแก้โทษเป็นจำคุก 2 ปี ดังนี้เป็นการแก้บทและแก้กำหนดโทษ จึงเป็นการแก้…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 290/2486โจทฟ้องว่าจำเลยมีอาวุธปืนไม่ได้รับอนุญาต เหตุเกิดไนราชอานาจักร จำเลยไห้การว่ามีอาวุธปืนจิง แต่เจ้าพนักงานไปจับปืนได้ไนเขตอินโดจีน จำเลยจึงไม่ควนมีความผิดดังนี้จะถือว่าจำเลยรับว่าทำผิดตามฟ้องไม่ได้ต้อง…
คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1540/2482โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีกะสุนปืนย่อมแสดงความมุ่งหมายว่าเป็นกะสุนที่ใช้ยิงได้ เมื่อปรากฎว่าเป็นกะสุนด้านก็ต้องยกฟ้อง แม้จะถือว่ากะสุนด้านเป็นเครื่องกะสุน+ตามความหมายใน ม.4 ตอน 2 แต่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีกะสุน…
ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา
ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้
