เนื้อความคำพิพากษา
ได้ความว่าจำเลยที่ ๒ เป็นผู้ได้รับอนุญาตให้มีปืนได้ตามกฎหมาย ได้ให้จำเลยที่ ๑ ถืออาวุธปืนนั้นไปใช้ล่าสัตว์โดยรู้ว่าจำเลยที่ ๑ มิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงาน ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษาต้องกันลงโทษจำเลยที่ ๑ ตามฟ้องโจทก์ แต่ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ เสีย โจทก์ฎีกาว่าจำเลยที่ ๒ ควรมีผิดด้วยฐานสมรู้ ศาลฎีกาตัดสินว่าตามนัยฎีกาที่ ๕๒๘/๒๔๘๐ ข้อเท็จจริงเป็นสาระสำคัญไม่แตกต่างกับคดีเรื่องนี้ ฉะนั้นยังไม่พอจะชี้ขาดว่าจำเลยที่ ๒ กระทำการอุดหนุนจำเลยที่ ๑ ผู้กระทำผิดพิพากษายืนตาม ยกฎีกาโจทก์