คำพิพากษาศาลฎีกา

พฤติการณ์ที่ไม่ควรริบอวนของกลาง ศาลชั้นต้นให้ลงโทษและริบทรัพย์ผู้ร้องยื่นคำร้องขอคืนของกลาง ศาลสั่งยกผู้ร้องอุทธรณ์ ดังนี้ ถึงแม้ในคดีแรกศาลอุทธรณ์พิพากษาไม่ริบอวน ก็ควรพิพากษาคืนอวนในคดีของผู้ร้องด้วย ไม่ควรให้ยกคำร้องหรือยกอุทธร …

ฟ้องว่าของถูกคนร้ายลักไปแล้วจับจำเลยได้พร้อมด้วยของร้ายโดยจำเลยลักหรือรับไว้โดยรู้ว่าเป็นของร้ายทางพิจารณาได้ความว่ารับของโจร ลงโทษได้ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม

สาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องลักทรัพย์ของผู้ร้องเดิมโดยผู้ร้องขาดนัดชั้นพิจารนาแล้ว ผู้ร้องไหม่ซึ่งเข้าสวมสิทธิแทนผู้ร้อง เดิมจะร้องขัดทรัพย์ไหม่ไม่ได้

โจทก์บรรยายถึงข้อเท็จจริงที่หาว่ากระทำผิดแล้วอ้างว่าจำเลยลักหรือยักยอกและอ้างมาตรามาทั้ง 2 ความผิดนั้นเมื่อศาลเห็นว่าการกระทำนั้นเป็นความผิดฐานใดก็ลงโทษได้ ไม่เป็นฟ้องเคลือบคลุม

ผู้ที่สมัคร์ใจเข้าวิวาทต่อสู้ไม่มีอำนาจฟ้องผู้ทำร้ายร่างการตนในการวิวาทนั้นอ้างฎีกาที่ 1269/2480 ที่ 811-812/2481

เมื่อข้อความที่โจทก์หาว่าจำเลยฟ้องเท็จไม่มีลักษณเป็นคำฟ้องโดยไม่ได้ระบุข้อความอันเป็นองค์แห่งความผิดให้ครบถ้วน ตาม ประมวล กฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญามาตรา 158(5) นั้น การกระทำของจำเลยไม่เป็นผิดฐานฟ้องเท็จ

การประกาศจดทะเบียนหุ้นส่วนในราชกิจจานุเบกษานั้น แม้กฎหมายจะถือว่าบุคคลทั้งปวงรู้แล้วก็ดี แต่เป็รกรณีที่จะต้องพิจารณาในเมื่อวินิจฉัยถึงความรับผิดในทางนิติกรรมสัญญาไม่ใช่ในเรื่องละเมิด ที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยจงใจหรือประมาทเลินเล่อทำให้ …

เพียงแต่กล่าวเท็จทำให้บุคคลอื่นเสียหายโดยมิได้+ความว่าเขาทุจจริตอย่างใดนั้น ยังไม่เป็นความผิดฐานหมิ่นประมาท

เพียงแต่เป็นผู้มอบทรัพย์ให้ไปและผู้รับมอบได้ยักยอกเอาทรัพย์นั้น เช่นนี้ถือว่าผู้มอบเป็นผู้เสียหายมีอำนาจร้องทุกข์ได้

โจทก์ฟ้องว่า จำเลยปล้นทรัพย์ทางพิจารณาได้ ความว่าจำเลยทำการลักทรัพย์ ศาลลงโทษจำเลยฐานลักทรัพย์ได้

ศาลชั้นต้น ลงโทษ จำเลยที่ 1 - 2 ฐานลักทรัพย์จำเลยที่ 2 ฝ่ายเดียวอุทธรณ์เมื่อศาลอุทธรณ์ วินิจฉัยว่ารูปคดีไม่เป็นผิดฐานลักทรัพย์ดังนี้ ถือว่าเป็นเหตุในลักษณะคดีศาลอุทธรณ์พิพากษาปล่อยจำเลยที่ 1 ซึ่งมิได้อุทธรณ์ได้

กล่าวในฟ้องว่า จำเลยลักเก็บมะม่วงของวัดซึ่งขึ้นอยุ่ในวัด และ จำเลยก็รับว่า ทำผิดจริงตามฟ้องดังนี้เป็นผิดตาม ม. 288 ไม่ใช่ ม. 292, เมื่อโทษที่ จำเลยได้รับครั้งหลังเพียงแต่ปรับสถานเดียวแล้ว จะยกเอาอาญาที่รอไว้มาลงไม่ได้

เกลี้ยกล่อมหลอกลวงผู้ปกครองเอาเด็กไปเพื่อหากำไรเด็กเต็มใจไปและผู้ปกครองก็ยินยอมให้เด็กไปเพราะหลงเชื่อคำหลอกลวงดังนี้ เป็นผิดตาม ม. 275 ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยตามมาตรา 274 จำเลยฝ่ายเดียวฎีกาว่าไม่ผิด ศาลฎีกาเห็นว่าการกระทำของจำเลยเป็น …

++ ซึ่งเอกชนได้ทำขึ้นในที่ของรัฐบาล เมื่อผู้ใดทำให้เสียหาย เอกชนซึ่งเป็นเจ้าของทำ++นั้น++มีอำนาจที่ฟ้องขอให้ ลงโทษฐานทำให้เสียทรัพย์ได้

คดีที่ผู้เสียหายและพนักงานอัยยการต่างเป็นโจทก์ฟ้อง จำเลยในข้อหาและกรณีเดียวกันและศาลได้พิพากษาคดีที่พนักงานอัยยการเป็นโจทก์ไปก่อนแล้วยกฟ้องเสียนั้น ถ้าผู้เสียหายได้ฟ้องคดีก่อนศาลพิพากษาในคดีที่อัยยการเป็นโจทก์และศาลมิได้รวมพิจารณา …

การใส่ความหมิ่นประมาทนั้นเมื่อมีลักษณะเป็รการโฆษณาด้วยลายลักษณอักษรแล้ว ก็เป็นผิดตามกฎหมาย อาญา ม. 282 วรรค 2 ในเรื่องโฆษณาหมิ่นประมาทด้วยหนังสือแล้วโจทก์ไม่จำต้องระบุในฟ้องว่า มีผู้รู้ข้อความนั้นกี่คน

ชั้นไต่สวนมูลฟ้องในคดีหมิ่นประมาท ศาลวินิจฉัยว่าจำเลยไม่มีเจตนาใส่ความหมิ่นประมาทโจกท์ได้

บิดาผู้ตายมีอำนาจเป็นโจทก์ฟ้องผู้ที่ฆ่าบุตร์ของตนได้ โดยถือว่าเป็นผู้เสียหายถึงแม้ผู้ตายจะมีภรรยาแล้วก็ตาม

โจทก์ยึดทรัพย์จำเลยซึ่งเป็นลูกหนี้ตามคำพิพากษาผู้ร้อง ๆ ขัดทรัพย์ว่าจำเลยขายฝากให้ตนแล้วศาลมีอำนาจชี้ขาดว่านิติกรรมการขายฝากระหว่างจำเลยกับผู้ร้องทำให้โจทก์เสียเปรียบหรือไม่โดยที่โจทก์มิต้องไปฟ้องขอให้เพิกถอนนิติกรรมก่อน, อ้างฎีกา …

การจะริบทรัพย์ของกลางหรือไม่นั้นเป็นดุลยพินิจของศาลซึ่งเป็นปัญหาข้อเท็จจริงอ้างฎีกาที่ 810/2468 ศาลชั้นต้นปรับจำเลย10บาทริบปืนของกลางศาลอุทธรณ์แก้ไม่ให้ริบปืนของกลางดังนี้ฎีกาในข้อเท็จจริงต้องห้ามตาม ม.220